Zapiski z podróży

Rady dla podróżujacych po Azji południowo-wschodniej

2009-12-11T04:17:00.001+01:00

Na zakonczenie mojej podrozy przedstawiam ponizej kilka wskazowek dla podrozujacych po poludniowo wschodniej Azji. Moze to pozwoli niektorym z Was uniknac pewnych bledow, ktore ja popelnilem czesto uswiadamiajac sobie je dopiero po fakcie.

Pułapki turystyczne
Najlatwiejszym bledem, jaki mozna popelnic to dac sie naciagnac na wydanie pieniedzy wbrew swojej woli na cos bezuzytecznego albo mocne przeplacenie za pewna usluge. Najczesciej zdarza sie to w przypadku taksowkarzy i mototaksowkarzy, ktorzy w 90 proc. zamiast dowiezc cie na wskazane miejsce wysadza cie pod agecja turystyczna albo hotelem dostajac za to prowizje. Oczywiscie agencja tez bedzie chciala na tobie zarobic i wcisnac jakas "promocyjna" oferte. Najgorsza tu jest Tajlandia gdzie takie praktyki sa tu standardem.

Agencje i hotele
Jezeli mowa o agencjach to przy wyborze takowej na lokalna wycieczke najlepiej porownac kilka kierujac sie takimi kategoriami jak reputacja, wielkosc grup, cena wycieczki, sugestie znajomych itp. i wybrac ta, ktora wydaje sie najlepsza. Niezastapiony jest tu przewodnik Lonely Planet, ktory zawiera opis i adresy wszystkich godnych polecenia firm. Tak samo jest w przypadku hoteli i w zaleznosci od standardu, w jakim chcemy spedzic noc, od podstawowych pokoi z lozkiem, wentylatorem i brudnymi scianami do nowoczesnych apartamentow z klimatyzacja, telewizja satelitarna, podwojnym lozkiem, lazienka z goracym prysznicem, sejfem, czystymi scianami, pokojowka i sniadaniem. Cenowo w zaleznosci od miejsca zdarza sie, ze tansza jest ta druga opcja. Ceny za podstawowy pokoj w hotelu mieszcza sie przedziale 3-8 euro w wiekszosci Azji z wyjatkiem Hong Kongu, gdzie trzeba liczyc sie z wydaniem grubo ponad 15 euro za nocleg. Cen co prawda sie nie negocjuje ale zawsze mozna delikatnie zapytac o tansza opcje, kt sie przewaznie pojawia. Poza hotelami i restauracjami targowac sie mozna i powinno zawsze i wszedzie - szczegolnie przy ustalaniu cen transportu chyba, ze kupuje sie bilet na publiczny autobus. Jak sie targowac to juz zalezy od indywidualnych zdolnosci, ja przyjalem zasade, ze zawsze zaczynam od polowy wolanej ceny i trzymam sie tego jak najdluzej podczas negocjacji. Jak wydaje ci sie, ze cena jest nadal za wysoka a druga strona nie ustepuje najlepiej po prostu odejsc, za rogiem czeka kolejna oferta. Zawsze mozna znalezc lepsza opcje, kwestia tylko jak dlugo i wytrwale jestesmy w stanie jej szukac. Nie nalezy przesadzac z tym targowaniem i szukac takich cen jakie dostaja lokalni mieszkancy, w koncu jako turysci mamy duzo wiecej pieniedzy, kt latwiej zarabiamy wiec mozemy wydac te kilka dongow wiecej i wesprzec lokalna gospodarke.

Jedzenie
Jedzenie, poza tym ze bardzo dobre i urozmaicone jest do tego bardzo tanie. Sa dwie opcje, albo jesz w restauracjach gdzie jest nieco drozej ale duzo przyjemniej i oprocz lokalnej kuchni mozna czesto zamowic popularne zachodnie potrawy, albo jesz na ulicy, z przydroznych mobilnych budek i stoisk. Jest to duzo tansza opcja ale tutaj juz musisz znac troche lokalna kuchnie, zeby wiedziec co zamawiasz, szczegolnie, ze rzadko kiedy nazwy potraw tlumaczone sa na angielski. Jest tez wieksze ryzyko dostania biegunki po takiej kolacyjce z budki ale lepsze to niz zaparcia (mozecie mi wierzyc na slowo). Polecam obie opcje, chyba ze jestes fanem McDonalda i KFC, bo te tez juz tu znajdziesz.

Znajomosci
Podrozujac czy solo czy w grupie spotkasz na swojej drodze multum podroznikow, ktorzy podobnie jak ty sa w drodze od pewnego czasu i chetnie podziela sie z toba swoimi doswiadczeniami. Warto angazowac sie w takie czesto przypadkowe spotkania, bo czesto mozna sie duzo dowiedziec na temat swojej kolejnej destynacji. Nie wspominajac juz o przyjemnosci plynacej z samego poznawania i gaworzenia z wojadzerami z roznych zakatkow swiata. Czasami takie spotkanie moze zaobfitowac dluzsza znajomoscia albo przynajmniej wieczornym wyskokiem na wspolna kolacje i piwo. Warto tak samo zaczepiac czasem lokalnych mieszkancow, bo sa oni najlepszym zrodlem wiedzy na temat okolicznych atrakcji turystystycznych. Tym samym unikac radze bycia zaczepianym przez na pozor sympatyczne osoby, bo w 90 proc. przypadkow chca oni cie naciagnac na cos.

Transport
Najtanszym i zarazem najwygodniejszym srodkiem transportu w calej Azji jest niewatpliwie autobus. Autobusy dlugodystansowe sa obslugiwane przez kilkanascie roznych niezaleznych firm, rozniacych sie jakoscia proponowanych uslug i ich czestotliwoscia. Czesto tez do okreslonego miasta jezdzi tylko jeden operator wiec czasami latwiej jest znalezc konkretny autobus wg. nazwy firmy zamiast kierunku jazdy. Zawsze warto wybrac najwieksze firmy, o ustalonej reputacji, zeby potem nie bylo niespodzianek typu miejsce stojace przez 3 godziny, albo zakonczenie podrozy przed przybyciem na miejsce wskazane na bilecie. Lokalne autobusy sa tez bardzo efektywnym srodkiem przemieszczania sie na krotkich odcinkach. Jest to jednak opcja dla bardziej odwaznych bo kierowcy, jezdzac latami na tych samych trasach sprawiaja wrazenie tak pewnych siebie, ze jada z zamknietymi oczami! Niewatpliwie dostarcza to sporo adrenaliny ale nie liczcie za bardzo na krotka drzemke. Taksowki sa tez dosyc tanie, przynajmniej w porownaniu do ich zachodnich odpowiednikow ale trzeba uwazac, zeby sie nie nadziac na jakis wiekszych cwaniakow, ktorzy beda chcieli z gory ustalic wygorowana cene za przejazd zamiast wlaczyc licznik albo beda chcieli zdezorientowac turystow wozac po calej okolicy, liczac ze sie oni nie zorientuja.

Najbardziej ekscytujaca forma transportu w Azji jest niewatpliwie motocykl. Taka forma komunikowania sie zapewnia wam zwiedzanie atrakcji w waszym wlasnym tempie bez przejmowania sie brakiem czasu. Drogi sa w srednim stanie i prowadzenie motocykla jest dosyc niebezpieczne, szczegolnie w wiekszych miastach ale nawet dla poczatkujacych latwo jest opanowac prowadzenie dwukolwca i przyzwyczaic sie do ruchu w spokojniejszych rejonach. Wynajecie motocykla na 24 godziny to koszt ok 4 do 10 euro w zaleznosci od pojemnosci silnika i rodzaju (automat, polautomat, reczna zmiana biegow). Przewaznie trzeba doliczyc tez koszt benzyny i parking (ostatni bardzo rzadko). Dla mniej smialych pozostaje zawsze opcja skorzystania z uslug transportowych oferowanych przez "motorbike?-erow" (nazwa jak sie domyslacie bierze sie z plakietki jaka sie zawsze identyfikuja), o ktorych ciezko sie nie potknac na ulicy, bo sa obecni wszedzie. Tu zawsze nalezy negocjowac cene przed wsiasciem na motor, zeby uniknac pozniej przykrych niespodzianek.

Kontakt

Internet jest dostepny wszedzie albo w postaci niezliczonych kafejek internetowych i gierowni onlinowych albo hotelowych i restauracyjnych hotspotow albo dostarczanych jako usluga operatora sieci komorkowej. Ta ostatnia opcja jest szczegolnie wygodna i najtansza pod warunkiem, ze mamy w miare przyzwoity telefon z dobra przegladarka i klientem do wysylania maili. W Tajlandii za 20 godzin korzystania z internetu, ktore wystarczyly mi na caly miesiac zaplacilem 2 euro, w Malezji 8 euro ale bez limitow. Niektore hotele oferuja tez jeden lub kilka komputerow przeznaczonych dla uzytku gosci, wliczonych w cene noclegu.

Tyle z bardziej istotnych wskazowek, mam tego duzo wiecej i chetnie sie podziele swoimi doswiadczeniami ze wszystkimi zainteresowanymi. Piszcie na mojego maila jezeli potrzebujecie bardziej szczegolowych informacji. Odsylam tez do strony lonelyplanet.com, gdzie znajdziecie mase przewodnikow, porad i sugestii co i kiedy najlepiej odwiedzic. Podstawa tez to dobry przewodnik dostepny na miejscu, ktory czesto uratuje wam zycie, wierzcie mi. Bardzo pomocna jest tu tez wiki (wikitravel.org), szczegolnie jesli chodzi o historie i opisy miejsc. Zreszta jak to mowia do odwaznych swiat nalezy wiec najlepiej dlugo nad tym nie myslec tylko spakowac torby i leciec. Jak bedzie tak bedzie ale nudzic sie nie bedziecie.

Pożeganie z Azją

2009-12-08T02:42:00.002+01:00

Znajdujemy sie moi drodzy na mecie Naszej podrozy po Azji poludniowo-wschodniej. 9 tygodni mojej tulaczki zaowocowaly w ponad setce postow, sporej ilosci zdjec, ktore po drodze opublikowalem oraz znacznie wiekszej ilosci zdjec, ktorych jeszcze nie widzieliscie ale juz wkrotce bedziecie mogli ogladac w mojej galerii internetowej. Ciesze sie, ze juz wracam do domu ale czuje tez maly zal, ze musze juz opuscic ta rajska czesc swiata i pewnie szybko tu nie wroce. Najbardziej przeraza mnie mysl, ze przez przynajmniej najblizsze 4 miesiace nie zobacze zbyt duzo slonca i szykowac sie musze na zimna i mokra zime. Czuje jednak ulge, przetrwalem w koncu tropiki bez zadnej powaznej choroby (jak malaria albo zoltaczka), ataku dzikich zwierzat w dzungli (ukaszenia jadowitych wezy albo pozarcia przez tygrysa), kataklizmu (trzesienia ziemi, tsunami, tajfunu czy powodzi), wypadku drogowego (na motorze lub jako pieszy), okradniecia, zagubienia, ataku przestepczego, uwiezienia czy innych nieciekawych wydarzen o ktorych sie nasluchalem i naczytalem przed podroza. Pomimo to bylo ekscytujaco i podobal mi sie kazdy dzien. Jestem zadowolony, ze wykorzystalem maksymalnie swoj pobyt w Azji, swietnie spedzajac czas i nie wydajac przy tym fortuny. Oczywiscie moglo byc jeszcze bardziej atrakcyjnie i jeszcze taniej ale jak na pierwszy raz i podrozujac solo chyba moge sobie i tak pogratulowac, a wszelkie bledy, ktore popelnilem traktuje tylko jako lekcje na przyszlosc.
Jesli mialbym teraz podsumowac w jednym zdaniu kraje, ktore odwiedzilem to sklasyfikowalbym je wg ich glownych atutow, ktore dla mnie wygladaja nastepujoco: Tajlandia - plaze, slonie i zycie nocne, Malezja - jedzenie, mieszanka etniczna i przyjemnosc podrozowania, Kambodza - ruiny starozytnych miast i relegijne doznania, Wietnam - dramatyczna historia i bogata kultura, Hong Kong - nowoczesna architektura i magia miejsca, Singapur - wszystkiego po trochu. Tak w duzym uproszczeniu wygladaja moje doswiadczenia z powyzszych miejsc, kt zapewne zapadna mi w pamieci do konca zycia.
Dziekuje Wam wszystkim za towarzyszenie mi w tej podrozy, za komentowanie moich opisow i zdjec, za maile, cieple slowa i pozdrowienia oraz oczywiscie za udzial udzial w konkursach. Nawet nie wiecie jak mi to uprzyjemnilo nasza przygode z Azja. Ostatnie pozdrowienia dla wszystkich jeszcze ze wspanialej Azji i do zobaczenia w domu.

Wietnam - podsumowanie

2009-12-07T05:42:00.001+01:00

Tradycyjnie juz na zakonczenie pobytu w Wietnamie krotkie podsumowanie moich doswiadczen w tym urzekajacym kraju. To co mnie najbardziej zaskoczylo to jak preznie rozwija sie tu gospodarka i nie tylko w duzych miastach ale i tych malych miejscowosciach, ktore mijalem po drodze. Widac, ze Wietnamczycy rozpamietuja jeszcze nie tak odlegle czasy wojny i nie zakopali jeszcze toporu wojennego z Ameryka ale otwieraja sie coraz bardziej na zachod, czerpiac z tego niemale korzysci, szczegolnie w sektorze turystyki, kt w koncu napedza cala gospodarke. Zanim wyruszylem w podroz do Azji jeden znajomy klient z pracy odradzal mi wizyte Wietnamu twierdzac, ze komunistyczny rzad w tym kraju utrudnia bardzo turystom swobodne poruszanie sie, policjanci czesto wymuszaja lapowki, kradzieze sa tu bardziej powszechne niz zla pogoda w Londynie a widoki nieciekawe. Nie wiem skad on wzial te informacje ale ciesze sie, ze go nie posluchalem. Nie doswiadczylem zadnej z tych niedogodnosci, a wrecz przeciwnie to co widzialem zupelnie temu zaprzecza. Nie orientuje sie co prawda w kwestii polityki i jej wplywu na turystyke w tym kraju ale to co moge stwierdzic to, ze na pewno nie powoduje zadnych niedogodnosci z punktu widzenia podroznika. Co do widokow to jest tu wszystko - wspaniale biale plaze z przejrzysta (w odpowiednim sezonie) woda, tropikalne odizolowane wysepki, gory porosniete zawsze wibrujaca zyciem dzungla, starozytne swiatynie i pagody, ruiny i pozostalosci minionych cywilizacji a takze pomniki i miejsca upamietniajace dramatyczne wydarzenia z okresu ostatniej wojny. Jedna rzecz ktora najbardziej bedzie mi sie kojarzyla z tym krajem to motocykle, ktore jak krwinki szarzujace w naszych zylach tworza na pozor chaotyczny ruch drogowy na ulicach wietnamskich miast. Tutaj tak pozornie prosta czynnosc jak przejscie na druga strone ulicy jest wyzwaniem, ale jaka za to daje frajde...

Znajome widoki

2009-12-06T15:17:00.001+01:00

Dzien spedzilem na ostatniej juz jednodniowej wycieczce do Ha Long Bay. Jak sami widzicie na zdjeciach widoki przypominaja troche zatoke w Tajlandii z wyspa Jamesa Bonda, ktora zwiedzilem w podobny sposob jakis czas temu. Ostatnie takie widoki jakie doswiadcze podczas mojej wycieczce po Azji. Jutro ostatni dzien, ktory poswiecam na male zakupy i odpoczynek przed wylotem. We wtorek rano samolotem do KL, przesiadka do wiekszego Airbusa i w drodze do Londynu. Zaczynam juz odliczanie: 13460, 13459, 13458...

Pieczona psina

2009-12-06T15:15:00.001+01:00

Przechadzajac sie dzisiaj po starej czesci stolicy, kt jest pelna sklepikow, straganow i przydroznych orientalnych fast-foodow natrafilem na stoisko z pieczonymi kawalkami zwierzecia, ktore na pierwszy rzut oka wygladalo na pospolitego psa (tak przynajmniej wywnioskowalem na podstawie rowniez upieczonego lba), gotowe do podania. Jak sie potem przekonalem z przewodnika faktycznie pies jest tu przysmakiem i podawany jest nawet w restauracjach w niektorych czesciach miasta. Wiedzialem, ze jest to potrawa w Korei ale nie spodziewalem sie, ze takze w Wietnamie. Taka mala ciekawostka. Szczerze mowiac przeszedl mi po tym apetyt na jedzenie i jeszcze nie wrocil. Zastanawiam sie teraz nawet co bylo w moim porannym kebabie... Ostatni weekend wyprawy a tu takie niespodzianki. Na jutro zostawilem sobie podroz do Ha Long Bay, ikonicznej juz zatoki bedacej domem tysiaca malych wysepek i wyrastajacych z wody skal wapiennych (brzmi znajomo?). Potem zostaje mi juz tylko odliczanie godzin do wylotu...

Deszczowo

2009-12-04T09:31:00.000+01:00

Ostatnio Wietnam nie rozpieszcza mnie swoja pogoda bo od kiedy wyjechalem z Hoi An wisi nade mna jedna wielka chmura. Co prawda nie pada mocno, tylko siapi ale mozna szybko zmoknac. Mam nadzieje ze to tylko tutaj w Hue, gdzie wg przewodnika wystepuje specyficzny mikroklimat, kt przejawia sie tym, ze jak w Londynie rzadko pojawia sie tu slonce. Dzisiaj wieczorem jade do stolicy Hanoi wiec mam nadzieje, ze przynajmniej tam zastane jeszcze slonce na te 3 pozostale dni... albo chociaz jeden. Hue, bedace kiedys stolica Wietnamu, jest bardzo ladnym miastym. Niestety z powodu zlych warunkow atmosferycznych nie robilem tu zbyt wiele zdjec wiec bedziecie musieli mi uwierzyc na slowo. Jest tu czesciowo bardzo ladnie zachowane stare miasto wraz z cytadela, tworzace fortece otoczona fosa w samym centrum Hue, zwane Purpurowym Miastem. Sa tez imperialne grobowce gdzie spoczywaja ciala poprzednich monarch(ow?) ale na zwiedzanie ostatnich nie mialem juz czasu. Moze uda mi sie jeszcze dzisiaj znalezc dostep do wifi to wrzuce pare fotek. Jak nie to do uslyszenia jutro. Lece na autobus bo nie chce przegapic tej ekscytujacej 12-godzinnej nocnej podrozy przez polowe kraju.

Lezakowanie

2009-12-02T15:13:00.001+01:00

Chyba wyczerpalem juz caly zasob sil jakie przeznaczylem sobie na podroz. Mam coraz mniej ochoty na zwiedzanie i robienie zdjec, a wiecej na odpoczywanie w hotelu i czytanie ksiazki. Odliczam juz nawet od jakiegos czasu dni do powrotu i czekam z utesknieniem kiedy Was kochani zobacze. Nie moge sie tez doczekac, jak zabiore sie w koncu za obrobke zdjec i zaczne sie nimi chwalic. Poki co cala noc spedzilem w autobusie z lozkami zamiast siedzen (juz nawet mi przeszla ochota, zeby sie ekscytowac takimi nowinkami), a dzien zwiedzajac urocze miasteczko Hoi An. Napisalbym wiecej o tym zabytkowym miejscu zaliczonym do zabytkow Unesco ale sam sie niewiele o nim dowiedzialem, z braku ochoty glownie. Moze jutro bede mial wiecej weny, bo jak narazie to mysle tylko o tym, zeby wskoczyc do lozka, wlaczyc HBO i tak sobie lezakowac do zasniecia.

Szeroka sucha szosa

2009-12-01T14:30:00.001+01:00

Czekajac na autobus, ktory ma tu byc dopiero o 7 dzien spedzilem jezdzac motorem po okolicy i szwendajac sie po miescie. Caly dzien zanosi sie jakby mialo padac, chociaz poza drobnymi opadami jeszcze nie lunelo. Chcialem pochodzic troche po gorach ale nie znalazlem zadnego atrakcyjnego podejcia zebym mogl sie chociaz troche powspinac. Bardzo przyjemnie jezdzilo mi sie za to motocyklem po kretej przybrzeznej drodze, mimo, ze pierwszy raz jechalem motorem z manualna skrzynia biegow. Opanowalem tez poruszanie sie po miescie i teraz moglbym juz spokojnie tak zwiedzic caly kraj. Ta przyjemnosc zostawie sobie jednak na nastepny raz.

4 euro za nocleg

2009-11-30T14:28:00.000+01:00

Tyle wlasnie place za pokoj w nowym hotelu z klimatyzacja, telewizja satelitarna, wifi, sprzataniem wlasna lazienka, cieplym prysznicem, balkonem i nawet dostepem na dach. Taniej i lepiej jeszcze mi sie nie trafilo. Jakby tego bylo malo to w dodatatku za wynajem motoru z pelnym bakiem na caly dzien place tylko 2 euro. Kusi mnie zeby zostac dluzej w tym Nha Trang ale musze sie trzymac planu bo inaczej nie wyrobie sie z zobaczeniem tego co chce. Dzisiaj zwiedzalem miasto, ktore jest najpopularniejszym resortem wakacyjnym wsrod Wietnamczykow i coraz czesciej wsrod zagranicznych turystow. Pewnie dzieki swojej 6-cio kilometrowej plazy i pobliskim wyspom. Popularne jest tu bardzo nurkowanie i snorkel, chociaz teraz jest najgorsza pora roku na to bo woda jest metna i widocznosc ograniczona. Czesto zdarzaja sie tu tez wybory miss, ostatnio miss universe w 2008 roku. Mi udalo sie zobaczyc swiatynie, siedzacego i lezacego Budde, wieze Cham i podobno najdluzsza kolejke linowa na swiecie (wszystkie atrakcje na powyzszych zdjeciach). Jutro chce udac sie na mala wspinaczke po gorach i zobaczyc pobliskie wioski. Wieczorem mam autobus go Hoi An gdzie dotre nad ranem. Podroz potrwa 11 godzin non stop ale przynajmniej spedze je w pozycji horyzontalnej.

Moda na dwa kolka

2009-11-29T14:51:00.001+01:00

Ostatnie piec godzin spedzilem w autobusie w drodze do Nah Trang wiec poza ogladaniem krajobrazow w drodze nic szczegolnego nie robilem. Poztanowilem wiec poswiecic tego posta najpopularniejszemu srodkowi transportu w Wietnamie i prawdopodobnie calej poludniowo-wschodniej Azji - rykszy. Tak powaznie to chodzi mi oczywiscie wspolczesny srodek, motocykl. Pomimo ze wiekszosc z nich kojarzy sie od razu ze skuteremi tutaj wszyscy mowia na nie 'motorbike'. Szczerze mowiac nie wiem co klasyfikuje motocykl jako motocykl a nie skuter - srednica kol czy pojemnosc silnika? - wiec nie bede sie rozwodzil nad tym dylematem. To co istotne to ile tu ich jest. W samym Sajgonie na przyklad na 9 mln mieszkancow jest ponad 1 mln motocykli!!! Niezle, co? Drugi istotny fakt to ich zastosowanie. Okazuje sie, ze motocykle mozna wykorzystac nie tylko do transportu ludzi ale generalnie do, no coz, wszystkiego co sie da. Widzialem zatem mototaksowki, motoautobusy (motor z przyspawana przyczepa mieszczacy 15 osob plus kierowce), motofastfoody, motolodowki, motosklepy, motoswiniowozy (dwie cale ubite dorosle swinie na specjalnie dorobionym bagazniku), mototraktory, motokurczakowozy (ok 30 kurczat zawieszonych za szyje na metalowej kracie), motocysterny i kilka innych, ktorych zastosowanie nadal pozostaje dla mnie zagadka. Jestem pelen podziwu dla tutejszych inwentorow, w pelni wykorzystujacych dostepne srodki. Sama jazda motorem jest tu wyzwaniem, szczegolnie w duzych miastach gdzie ruch drogowy opiera sie tylko na dwoch zasadach - ustepuj pierwszenstwa wiekszym i uzywaj klaksonu jak czesto mozesz. Reszta zasad jest dosyc umowna i lepiej po prostu kierowac sie intuicja liczac na to, ze instynkt samozachowawczy, jak ABS w samochodzie, przejmie kontrole nad hamulcami w odpowiednim momencie. Pomocny jest tez dobry refleks i, chyba najbardziej, odwaga. Kolejnym istotnym faktem jest wystepujacy tu fenomen motocyklowej mody. Wietnam jest pierwszym krajem, ktory spotkalem gdzie znalezc mozna sklepy poswiecone jedynie pomalowanym kaskom na motor albo siedzeniom z rozno kolorowymi wzorami. Na ulicy dostepne sa takze lusterka (ktorych i tak nikt tu nie uzywa), naklejki, alufelgi i inne bajery zmieniajace nieco wyglad dwukolowcow. Niektorym by sie tu spodobalo, co nie Kacper?
Uwaga, wymyslilem kolejny konkurs. Tym razem nie ma znaczenia kolejnosc i trafnosc odpowiedzi ale kreatywnosc i poczucie humoru. Zmusze Was tym razem troche do myslenia :P. Pytanie brzmi w jakich sytuacjach uzasadnione moze byc uzycie klaksonu w pojezdzie. Odpowiedz, ktora mi sie najbardziej spodoba wygrywa. Przypominam, ze niekoniecznie chodzi mi tu o najbardziej logiczne odpowiedzi ale o najciekawsze i nie zawsze logicze np. przy zwracaniu uwagi pojazdowi z przodu, ze mu sie kokosy z bagaznika wysypuja (sam zastosowalem). Po ogloszeniu kto wygrywa napisze jak to faktycznie wyglada w Wietnamie, zebyscie mogli sobie porownac. Licze na Wasza kreatywnosc. Powodzenia!

Żółte piaski

2009-11-28T14:04:00.000+01:00

Steskilem sie troche za piekna piaszczysta plaza. Ostatnio lezalem i opalalem sie na jednej takiej w Tajlandii ponad miesiac temu. Czekalem wiec az dotre na wschodnie wybrzeze Wietnamu, wiedzac, ze zastane tu dlugie polacie bialego piasku. Nie to bylo jednak powodem dla ktorego zatrzymalem sie w Mui An, chociaz tez chodzilo mi o piasek ale o troche innym kolorze. Miasto te jest wyjatkowym miejscem gdzie spotkac mozna wydmy piaskowe (dwa rodzaje - czerwone, zwane tez czasem zolte oraz biale). Ogromny obszar, ktory one zajmuja bardzo przypomina afrykanska pustynie i dla laika takiego jak ja (pierwszy raz jestem w takim miejscu) taka wlasnie jest. Przechadzajac sie po tej "pustyni" i robiac oczywiscie zdjecia znalazlem nawet takie miejscsa gdzie widac tylko piasek i niebieskie niebo - maksymalna izolacja. Piasek jest tu goracy i bardzo sypki - idealny dla lokalnych dzieci, ktore masowo przychodza tu zjezdzajac na plastikowych plachtach z piaskowych gor i zaczepiajac przy tym turystow robiac z tej dyscypliny lokalna atrakcje. Glowna lokalna atrakcja, jesli juz o nich mowa, sa tu kitesurfing i windsurfing. Spragnieni wrazen sportowcy i amatorzy sportu sciagaja tu z roznych czesci swiata, zeby skorzystac z idealnych warunkow bedacych mocnym nieustajacym wiatrem, wysokimi falami i kilometrami idealnie gladkich plaz. Pochwale sie jeszcze tylko na zakonczenie, ze odwazylem sie w koncu wsiasc na motor, moze nie w tak chaotycznym i niebezpiecznym miejscu jak Saigon ale nadal w Wietnamie. Jak na razie idzie mi calkiem niezle. Moze reszte drogi na polnoc tak wlasnie pokonam... Eeee tam, wole sie wylozyc na lozku w nowoczesnym autobusie i przespac te tysiac kilometrow, taki wygodnis ze mnie.

Podziemny front

2009-11-27T14:19:00.001+01:00

Wybralem sie dzisiaj na poldniowa zorganizowana wycieczke do miejscowosci Cu Chi niedaleko HCMC. Znajduje sie tam siec podziemnych tuneli, ktore Vietkong zbudowal i uzywal w czasie wojny Wietnamskiej. Podobno laczna dlugosc wszystkich tuneli to ponad 200 km(!!!) ale nam udalo sie zobaczyc i nawet przejsc przez fragment o dlugosci 60 metrow. Nie polecam nikomu kto cierpi na klaustrofobie bo pod ziemia jest naprawde ciasno, nawet po przystosowaniu tuneli dla turystow i w dodatku troche tam goraco. Oprocz tuneli miejsce szczyci sie takze iloscia dokladnie odwzorowanych polapek na amerykanskich zolnierzy. Pracujacy tam Wietnamczycy prezentuja z ochota jak one dzialaja. W ogole ma sie wrazenie jakby antagonizm przeciw Amerykanom jest nadal silny wsrod tutejszych, co mozna wywnioskowac po tym jak przwednik odnosi sie do nich w czasie terazniejszym jako wrog, okupant, morderca czy gruba swinia. Mocna jest tu nadal propaganda antyamerykanska widoczna szczegolnie na filmach dokumentalnych prezentowanych w muzeach gdzie pokorni kochajacy pokoj Wietnamczycy sa bestialsko atakowani przez amerykanska sile Zla. Troche to hipokrytycznie wyglada w kraju, gdzie co piaty turysta jest Amerykaninem a glowne szyldy widoczne na ulicach to Coca Cola i KFC. Rozmawialem dzisiaj z jedna Amerykanka z grupy na ten temat, ktora mimo lekkiego zbulwersowania nie wziela tego za bardzo do siebie. Widocznie Wietnamczycy sa duzo bardziej przywiazani do historii niz Amerykanie. Pewnie dlatego, ze wyzyla sie wczesniej na strzelnicy za pomoca starego M16.

Wbrew logice

2009-11-26T12:59:00.001+01:00

Rada dla wszystkich chcacych odwiedzic Saigon - przy eksplorowaniu tego miasta najlepiej kierowac sie zasada jezeli cos wydaje sie bez sensu to jest to wlasciwa droga postepowania. Odnosi sie to w szczegolnosci do przechodzenia przez ulice. Nauczylem sie, ze nawet jak w moim kierunku zmierza w zastraszajacym tempie chmara piratow drogowych na motocyklach najlepiej zaczac powoli przeprawiac sie na druga strone jezdni wg zasady dwa kroki do przody, jeden do tylu. Poki co dziala ta metoda bo nie stracilem jeszcze zadnych konczyn a przy tym dostarcza ona sporo adrenaliny za kazdym razem. Z jakiegos powodu nie dziala tu tez chodzenie wedlug mapy, pol dnia spedzilem dzisiaj blakajac sie po miescie w poszukiwaniu atrakcji, kt za Chiny nie moglem znalezc, a jak tylko odlozylem mape i chodzilem na slepo trafilem jakims cudem do zabytkowej czesci miasta... Bez sensu jest tez przeliczanie pieniedzy na znana walute (1 dolar to aktualnie 17,573 dong) pomimo, ze placic mozna zarowno w amerykanskiej walucie jak i vietnamskich dongach ale przy przeliczaniu nagle wychodza zupelnie inne ceny niz podane. Tan kraj to jak narazie jedna wielka zagadka dla mnie.

Ostatni etap

2009-11-25T16:52:00.000+01:00

Jestem w Wietnamie, konkretnie w Saigonie. Zaczynam własnie mój ostatni etap przygody z Azja. 12 godzin w autobusie robi swoje wiec nie będę się rozpisywac tylko idę od razu do łóżka. Jutro zabiore się za opracowywanie planu podróży po Wietnamie. Mam zamiar kupić sobie tzw. otwarty bilet, który umożliwi mi wskakiwanie i wyskakiwanie ze specjalnego autobusu w dowolnym miejscu miedzy Saigonem a Hanoi. Tanio i wygodnie. Przynajmniej jedno zmartwienie z głowy. Zdjęcia w drodze.

Chwilowa niedyspozycja

2009-11-24T14:38:00.001+01:00

Dzisiaj bez zdjęć bo niestety z powodu słabej kondycji organizmu musiałem większość dnia spędzić w łóżku. Obudził mnie o świcie ból brzucha i mnie tak trzymał kilka godzin. Już mi przeszło ale nie jechałem już do świątyń było późno jak już się wykurowalem. Musiałem zjeść coś wczoraj co mi zaszkodzilo. Muszę uważać następnym razem co i gdzie jem bo nie chce stracić kolejnego dnia zwłaszcza, ze już tak blisko do powrotu do domu. Kupiłem już bilet na autobus na jutro rano, jadę z powrotem do Wietnamu. Kilka dni w Sajgonie i potem dalej na północ w stronę Hanoi. Następny odzew już z Wietnamu.

Drzewa z kamieni

2009-11-23T15:14:00.000+01:00

Tytuł posta jest trochę przewrotny bo nie chodzi mi kamienne drzewa ale te, kt znalazły sobie swój dom wśród kamienistych budowli i murów. Dużo dzisiaj takich widziałem, większość w świątyni Ta Phrom gdzie te gigantycze sekwoje oplataja swoimi korzeniami niejedna pagode. Pomimo, ze dookoła są wysokie mury, okazałe pagody, posagi, kolumny i długie kamienne tunele to ma się uczucie jakby się było w samym środku bardzo starej dżungli. Wrażenie psują trochę wycieczki turystów i zamontowane niedawno drewniane kładki i platformy to uczucia, ze jest się w jednym z najstarszych miejsc stworzonych przez człowieka na świecie nie da się pokonać. Podobnie zreszta jest z Ta Keo, jeszcze starszej hinduskiej piramidzie zwanej tez w swoim czasie górze ze złotymi wierzcholkami. Są jeszcze dalsze świątynie i piramidy, które zostawilem sobie na jutro ale jak się dowiedziałem, ze w Kambodzy bardzo ciężko jest wypozyczyc motor, nie wiem czy nie będę musiał zmienić planów. Możliwe, ze jutro rano będę w drodze powrotnej do Wietnamu, chyba ze obudze się z nagłym przyplywem energii i postanowie go wykorzystać na 30-kilometrowa przejazdzke rowerem. Dobrze, ze po drodze, jak na trasie kolarskiej jest poustawiane "punkty" gdzie mozna zaopatrzyc sie w wode i jedzenie, oczywiscie za niemala oplata. Niedobrze, z kolei, ze wiekszosc tych punktow jak i sklepow/koszykow z pamiatkami obsluguja dzieci w wieku 10-13 lat, komunikujac sie podstawowym angielskim lub francuskim, ktore czesto wykorzystywane sa w ten sposob przez swoich rodzicow, pewnie ze wzgledu na umiejetnosc nauki jezykow obcych i otwartosc wobec turystow. Inny powod moze byc taki, ze dziecku duzo ciezej odmowic (o czym moze poswiadczyc zakupiony dzisiaj przeze mnie wystrugany z drewna flet). Smutne jest ich sytuacja ale niestety takie sa tu realia. Najgorsze, ze dajac sie namowic na zakup nawet malego drobiazgu od dziecka dajemy tylko przyzwolenie na dalsze takie postepowanie tolerujac ta tragiczna sytuacje. Dzieci powinny bawic sie i cieszyc sie zyciem a nie harowac caly dzien za pare groszy. Mam plan zeby kupic jutro paczke slodyczy i nastepnym razem jak mi ktores dziecko spobuje cos sprzedac, poczestuje je cukierkami. Wiem, ze to pewnie nic nie zmieni ale moze uczyni ich dzien chociaz troche przyjemniejszym.

Wielki Angkor

2009-11-22T14:04:00.001+01:00

Wow, wiedzialem ze zastane tu ruiny ale nigdy nie podejrzewalem, ze w takich ilosciach i tak zadbanym stanie. Nic dziwnego, ze nigdy nie brakuje tu turystow nawet pomimo dosyc wysokich cen biletow oraz wszechobecnych lokalnych opurtunistow. Sam park archeologiczny - kompleks wszystkich swiatyn i ogrodow jest ogromny. Dzisiaj jezdzilem pol dnia rowerem i udalo mi sie zobaczyc jedynie najblizsze ale przy okazji najpopularniejsze atrakcje - Angkor Wat i Angkor Thom, obie oblegane przez tysiace turystow, pewnie ze wzgledu na to, ze weekend. Angkor Wat to siedziba 3-poziomowej piramidy ukoronowanej piecioma wiezami majacymi przedstawiac kwiaty lotosu i wznoszacymi sie na wysokosc 65 metrow. Ta hinduska swiatynia wybudowana zostala w polowie 12 wieku przez obecnego krola Suryavarmana II ku czci hinduskiego boga Vinshu, ktorego podobizny przedstawione sa na licznych posagach. Angor Thom to, jak niektorzy z Was juz wiedza a jak nie to przypominam prawdlowa odpowiedz mamy na moje ostatnie pytanie konkursowe, ostatnia stolica imperium Khmerowskiego, krolewskie miasto o powierzchni 3 km kw. otoczone wysokim murem i fosa. Glowna swiatynia i najbardziej okazala budowla jest tu Bayon, znajdujaca sie w samym centrum kompleksu, latwo rozpoznawalna po okazalych wiezach udekorowanych usmiechnietymi twarzami, czyimi nie wiadomo, z kazdej strony. Ta swiatynia zrobila tez na mnie najwieksze wrazenie bo wypstrykalem tu ok 200 zdjec. Jutro mam zamiar zwiedzic reszte zabytkow w centralnej czesci i moze troche dalej. Na reszte bede musial wypozyczyc motor bo nie usmiecha mi sie pedalowac pol dnia w pelnym sloncu. Na koniec dodam, zeby nie bylo, ze nie robie sobie zdjec na tle zabytkow, jak zauwazyliscie powyzej udostepniam kilka z tych bardziej udanych. Powinno wystarczyc na jakis czas, co mamo?

Baza wypadowa

2009-11-21T13:38:00.002+01:00

Siem Reap to sredniej wielkosci miejscowosc w centrum Kambodzy, bedaca corocznie doslownie zalewana milionami turystow z calego swiata w jednym celu - odwiedzenia pobliskich swiatyn Angkor. Same miasto nie jest moze zbyt atrakcyjne, chociaz popyt stworzony przez turystow wymusil powstanie dziesiatek miedzynarodowych hoteli, restauracji i innych atrakcji, gdzie wyczerpani po calym dniu zwiedzania pobliskich ruin turysci moga czuc sie jak w swojej Australii, Niemczech, Stanach, Polsce czy gdziekolwiek ich dom moze sie znajdowac. Calkiem przyjemnie sie tez po nim spaceruje bo jest tak male ze w godzine mozna obejsc na nogach cale centrum. Jutro wypozyczam rower i jade do najblizszego kompleksu swiatyn Angor Wat. Oby tylko pogoda sie utrzymala to bedzie to przyjemna przejazdzka.

Pagody i pagorki

2009-11-20T14:03:00.000+01:00

Udalem sie dzisiaj do miejscowosci Oudang, ktora miesci sie niedaleko kilku - nazwe to - wzniesien, bo ciezko nazwac je gorami ale w porownaniu do plaskiej reszty prowincji wyrozniaja sie z otoczenia i sa widoczne juz z daleka. Mimo to ciezko trafic tam autobusem, bo jak sie okazuje kierowcy czesto zapomina sie zatrzymac w miejscu, wskazanym na poczatku podrozy przez turyste i potem sa komplikacje. Po Malezji kazde doswiadczenie uzywania publicznych srodkow transportu mozna jedynie rozwazac w skali 'koszmar - dotarlem na miejsce, hurraa!'. No ale wracajac do wycieczki, na miejscu znalazlem bardzo stare budowle - pagody i buddyjskie swiatynie ulokowane na szczytach trzech pagorkow. Niektore z nich byly niedawno postawione lub odnowione ale wiekszosc jest jeszcze z czasow przed-Angkorianskich. Sama wspinaczka na kazdy ze szczytow i ogladanie widokow z gory dostarczyla mi tyle samo przyjemnosci co fotografowanie zabytkow. Jedna rzecz tylko sprowadza na ziemie po takich wznioslych uniesieniach - ilosc zebrzacych biedakow a nawet dzieci proszacych o landola (one dollar) w drodze na szczyt. Przykre jest to, ze to miejsce jest chyba glownym zrodlem zarobku dla nich ale jest to jednoczesnie przytlaczajace i odbiera duzo przyjemnosci ze zwiedzania. Niektorzy, szczegolnie dzieci wkladaja troche wysilku w polepszenie swojej sytuacji i ucza sie podstaw angielskiego, zeby potem moc oprowadzac turystow opisujac pobieznie glowne atrakcje, za co ich zreszta podziwiam. Dzisiaj spotkalem bardzo milego mlodego chlopca ktory przegadujac inne dzieciaki ktorych chmara oblegla mnie po dotarciu na miejsce, zaczal od razu od wypytywania mnie skad jestem, gdzie bylem i opisywania odleglych jeszcze zabytkow. Podziekowalem mu szybko, tlumaczac ze chcialem tylko porobic zdjecia i ze wole chodzic sam, pogratulowalem znajomosci jezyka i dalem mu dolara za wysilek oraz powiedzialem ze za mna jechala nastepna grupa turystow. Tyle go widzialem, moglem juz w spokoju zabrac sie za eksploracje. Po drodze bylem oczywiscie atakowany jeszcze przez niezliczone ilosci roznych pseudo-przewodnikow. Chetnie wspieram lokalna gospodarke ale nie lubie, jako nieswiadomy turysta padac ofiara roznych wyzyskiwaczy, co mi zdazylo zreszta nie raz. Tyle jesli chodzi o zwiedzanie stolicy i okolic. Jutro rano jade autobusem do Swiatyn Angkor, glownego celu wizyty w Kambodzy. Tam zostane 3 dni i zbieram sie z powrotem do Wietnamu. W ten sposob spedze w kazdym kraju odpowienio: w Tajlandii 4 tygodnie, w Malezji 3 tyg, w Wietnamie 2, w Kambodzy 1 tydzien. Niezle to sobie ulozylem, co?

Sekret dlugowiecznosci

2009-11-19T14:12:00.000+01:00

Dowiedzialem sie dzisiaj przypadkiem na czym polega sekret dlugiej zywotnosci azjatow... no moze z dlugowiecznoscia przesadzam bo podejrzewam, ze zyja oni tyle co my ale wiem dlaczego prawie wszyscy Azjaci, tu sklaniam sie ku kobietom maja takie szczuple sylwetki i tak dobrze wygladaja. Wracaj z calodniowej wycieczki, o ktorej za chwile, zaciekawilo mnie dlaczego wszyscy mieszkancy udaja sie wieczorem w strone pewnego pagorka w centrum miasta, poubierani w dresy i raczej sportowa odziez. Okazalo sie ze to nie pagorek ale chowajacy sie za skarpa stadion olimpijski, gdzie setki mieszkancow udaja sie w celu podrzymania formy robiac kolka na biezni albo po kamiennych lawkach i schodach stadionu oraz uczestniczac w zbiorowych cwiczeniach aerobikowych podczas gdy wszyscy turysci siedzia w restauracjach napychajac zoladki. To samo zreszta zauwazylem w Hong Kongu i Singapurze wiec podejrzewam ze jest wszech-azjatycji zdrowy trend zycia. Wracajac teraz do wycieczki to udalem sie dzisiaj na caly dzien do prowincji Takeo gdzie na szczycie gory Phnom Chisor znajduja sie ruiny starej hinduskiej swiatyni, siegajacej jeszcze czasow przed Angkorianskich. U podnoza tej gory sa jeszcze dwie inne swiatynie ulozone idealnie w lini prostej wobec Chisor. Caly kompleks jest jednym z najwazniejszych zabytkow Kambodzy i wierzcie mi, ze naprawde robi wrazenie. Nielatwo bylo sie co prawda tam dostac, bo musialem korzystac z 5 roznych srodkow transportu (autobus, 2 razy mototaxi, 2 razy minibus) ale warto bylo. Najbardziej podobalo mi sie zejscie z glownej swiatyni (ponad 400 stopni, kt potem musialem sie wspinac z powrotem) i odkrywanie pozostalych obiektow. Juz bez przewodnika, bo tego zostawilem na szczycie i bez turystow bo nikt tak daleko sie nie zapedzal - tylko ja, ruiny i nieskonczone pola ryzu, czulem sie troche jak odkrywca na obcej ziemii, takie male przypomnienie dlaczego kocham podroze. Teraz czas na konkurs. Odpowiedz da Wam informacje gdzie sie wybieram jutro na kolejna calodniowa wycieczke. Jest to miejsce, ktore byle poprzednia stolica Kambodzy, miesci sie niedaleko obecnej stolicy i interesuje mnie jaka ma ono nazwe i w jakich latach lub chociaz wiekach pelnilo ono funkcje krolewskiego miasta. Oczywiscie jak zawsze nagroda dla tego kto pierwszy odpowie na pytanie. Powodzenia!

Lekcja pokory

2009-11-18T15:41:00.000+01:00

Cofam to co napisalem wczoraj, ze stolica nie ma sie czym pochwalic. Otoz ma, i do tego ma tego calkiem sporo. Widzialem dzisiaj wystarczajaco duzo, zeby stwierdzic, ze jest to zachwycajace miejsce. Nadal uderza widoczna bieda i brud ale wystarczy sie troche zaglebic w to co znajduje sie pod ta skorupa, w historie i zycie codzienne mieszkancow i od razu wydaje sie jakby sie bylo w innym swiecie. Wspaniale bogate palace, wyniosle pagody, zabytkowe muzea, wszechobecne khmerowskie swiatynie tworza te historyczne miasto. Szczegolne wrazenie zrobily na mnie dzisiaj dwa miejsca muzeum narodowe i muzeum masowego ludobojstwa. Pierwsze oczywiscie zachwycilo mnie swoimi rekwizytami - ponad setka statul, popiersi mezczyzn, kobiet, bostw, Buddy w roznych pozach i sytuacjach, wiekszosc w skali rzeczywistej albo co najmniej w polowie naturalnych rozmiarow. Sam budynek jest rekwizytem samym w sobie (5-te zdjecie od gory). Drugie muzeum wywarlo na mnie wieksze wrazenie ale bylo to bardziej przerazenie niz zachwyt. Muzeum zajmuje miejsce bylej szkoly, ktora w latach 1975-1979 pelnila funkcje wiezienia zwanego w skrocie S-21. Nie bylo to zwykle wiezienie ale bardziej zaklad tortur i przesluchan wiezniow politycznych, z ktorych wiekszosc byla zwyklymi rolnikami, ktorzy postanowili przeniesc sie do miasta. Z jakiegos powodu ci ludzie oraz jakakolwiek postac inteligencji byla postrzegana przez obecny rezim Khmerow jako zagrozenie narodowe i konspiracja i byli oni przesladowani i zsylani do miejsc jak S-21. Sam widok pustych cel z wywieszonymi zdjeciami cial w nich znalezionych po upadku rezimu przeraza, pokazane sa tu tez narzedzia tortur i szokujace obrazy scen z ich udzialem. Sa tez zdjecia ofiar i historie ludzi, ktorzy przetrwali wiezienie i okres przesladowan. 12 osob przetrwalo to wiezienie sposrod 17000, ktore zostaly tu zeslane. Mialem odwiedzic tez pola smierci, miejsce brutalnych egzekucji co najmniej 200000 tysiecy Kambodzan, obecnie masowy grob ale przeszla mi nagle ochota po wizycie w wiezieniu. Naprawde dziwie sie skad dzisiejsi Kambodzanie maja takie pozytywne nastawienie do zycia, zwlaszcza ze te wydarzenie nie sa przeciez az tak odlegle. Usmiechnietych twarzy i przyjaznych powitan tu nie brakuje, co mnie zreszta bardzo cieszy bo poznawanie tutejszej kultury jest wtedy o wiele przyjemniejsze.

Spotkanie z rzeczywistoscia

2009-11-17T15:28:00.000+01:00

Jestem w Azji, dokladnie takiej jaka sobie wyobrazalem. Brudnej, surowej, ciasnej, biednej, stuprocentowo naturalnej Azji. Kambodza jest jeszcze na etapie kraju rozwijajacego sie, widac to na kazdym kroku. Nawet stolica nie ma sie tu czym pochwalic, jesli chodzi o wyglad i stan ulic oraz budynkow. Stan ten kraj "zawdziecza" dlugoletniej wojnie domowej i zbrodniczym tepieniu inteligencji przez Khmerow. Nie jest to wymarzone miejsce dla turystow, ktorzy przyzwyczajeni sa do zachodnich wygodnictw i wszechobecnych McDonaldow (narazie nie widzialem zadnego). Jest tu jednak cos, co zniewala i zacheca do odkrywania tej obcej ziemi. Tak tez mam zamiar zaczac robic, jutro i pojutrze zostane w stolicy Phnom Penh i pozwiedzam okoliczne "atrakcje" (w cudzyslowie bo piszac o atrakcjach chodzi mi o takie miejsca jak np. pola smierci - apropos na podstawie tragicznych wydarzen rozegranych w tym miejscu zostal nawet nakrecony jeden z najlepszych filmow wojennych - "Killing Fields" z 1984r., polecam). Po stolicy jade na polnoc do najswietszego miejsca w Kambodzy i jednej z najwiekszych atrakcji turystycznych na calym swiecie - swiatyni Angkor. Zdjecia postaram sie sukcesywnie wrzucac zgrywajac je z aparatu, bo na ten krotki okres nie oplaca mi sie kupowac karty sim i uzywac telefonu w Kambodzy. Lece do siebie wziac w koncu prysznic i wskoczyc do lozka bo nie spalem od 36 godzin, a mysle ze mi sie nalezy.

Po prostu Sajgon

2009-11-17T07:26:00.001+01:00

Juz wiem skad sie wzielo to okreslenie w jezyku polskim i co ono oznacza - chaos. Takie mam przynajmniej wrazenie jak widze to co sie dzieje na drogach. Nie mam czasu zeby sie za bardzo rozpisywac bo zaraz mam autobus do Kambodzy wiec bedziecie musieli poczkac na dluzsza relacje. Do Kambodzy wybieram sie glownie, zeby zobaczyc "matke wszystkich swiatyn" Wat Angkor. Chce spedzic jeszcze pare dni podrozujac po kraju i wrocic do Wietnamu za ok. 5-6 dni. Na razie wszysto zgodnie z planem, tylko ciezko sie przyzwyczaic do przelicznika walut euro-dolar-dong ale wszystko w swoim czasie.

Malezja - podsumowanie

2009-11-16T18:13:00.001+01:00

Malezja jest krajem kontrastow. Rozwiniete przemyslowo i infrastrukturalnie miasta kontrastuja z licznymi miejscowosciami gdzie domy dachow nadal tworza liscie palmowe, nowoczesne wiezowce i kontrastuja z otaczajacymi nie rowami otwartej kanalizacji, kolosalne centra handlowe z ulicznymi straganami i budkami z jedzeniem, muzulmanskie meczety z chinskimi swiatyniani, itd, itd. Wymieniac mozna w nieskonczonosc. Widac golym okiem, ze kraj pedzi do przodu, desperacko chce dogonic zachod w postepie cywilizacyjnym i jak do tej pory idzie mu w tym bardzo dobrze. Jest jednak cos, co hamuje ten szalony wyscig. Ciezko powiedziec czy jest to przywiazanie do religii badz tradycji, czy ta mieszanka narodowosciowa tworzaca spoleczenstwo. Oba czynniki niewatpliwie nadaja temu miejscy specjalny charakter, kt wyroznia je innych narodow, z ktorymi mialem stycznosc. Malezja jest tez krajem bezpiecznym i wygodnym w zwiedzaniu. Podrozowanie po nim to czysta przyjemnosc - autobusy sa wygodne i stosunkowo tanie, ciekawe miejsca nie sa od siebie bardzo oddalone, WSZYSCY mowia po angielsku, w tym wiekszosc perfekcyjnie, trasy i drogi sa doskonale oznaczone. Atrakcji jest multum, wliczajac w to kazda mozliwa od piaszczystych odosobnionych plaz, przez prehistoryczne dzungle i kilkutysiecznometrowe szczyty, po nowoczesne metropolie z gigantycznymi centrami rozrywki. Jest to tez miejsce tetniace historia i chlubiace sie swoja niedawna swietnoscia, kiedy Melaka byla glownym portem handlowym w poludniowej Azji. Jednym slowem jest tu co robic i przy tym wszystko jest bezstresowe. Jest tylko jedno male ale - jesli chodzi o mnie to mimo tych wszystkich wyzej opisanych zalet brakuje mi tu pewnego klimatu, kt towarzyszyl mi podczas podozy po Tajlandii, pewnej surowosci i nieprzewidywalnosci. Malezja jest krajem bezpoecznym ale przez to mniej ekscytujacym, mniej porywajacym niz np. Tajlandia. Niemniej jednak zapamietam ja jako bardzo przyjemne doswiadczenie i polecam kraj wszystkim, ktorzy chca zaczac zwiedzanie Azji od tej latwej strony.

KL cz. 2

2009-11-15T13:26:00.000+01:00

Dzisiaj poświęciłem się zwiedzaniu zachodniej części miasta. Odwiedziłem między innymi muzeum narodowe, park miejski z wybiegiem dla jeleni, obserwatorium i tylko z zewnątrz park ptaków tropikalnych (miałem wejść ale zaczynało właśnie padać). Potem przeniosłem się na drugą stronę miasta do centrum handlowego Suria połączonego z wieżami Petronas. Kupiłem sobie nową książkę i bilet do kina (na Fourth Kind bo na 2012 byłem wczoraj). Po seansie chce porobić trochę zdjęć nocnych na zewnątrz, tj. zakładając że przestało już padać, bo to jest główny powód dla kt tu przyjechałem. Jutro ostatni dzień w Malezji więc pewnie będę biegał po mieście szukając drobnych pamiątek... albo kolejnych gadżetów ;).

Megamall

2009-11-14T09:23:00.000+01:00

Malajczycy mają fioła na punkcie dwóch rzeczy: bicia rekordów Guinessa (mają nawet swoją własną wersję księgi rekordów) oraz centrów handlowych. Nie zdziwił mnie zatem widok adekwatnie nazwanych kolosalnych magamalli (mall to z ameryk. centrum handlowe). Widziałem już jednego takiego giganta wcześniej w Melace i kilka w centrum KL. Dzisiaj jednak znalazłem takiego, które bije wszelkie rekordy. 10 pięter niekończących się korytarzy i ruchomych schodów, setki sklepów, restauracji, kawiarenek, 2 multipleksy, w tym jeden z największym ekranem w Malezji (gdzie zresztą za godzinę idę na film) a nawet największy na świecie zabudowany park rozrywki, z rollercoasterem i kilkoma karuzelami, zajmujący 5 pięter budynku!! Takie małe miasto wewnątrz miasta, gdzie skupiające w sobie tysiące praktycznie mieszkających tu rezydentów KL. Niektórzy dosłownie zresztą tu mieszkają, bo ponad centrum wyrastają dwie wieże kilkudziesięcio piętrowego hotelu. Teraz pytanie konkursowe, jak się nazywa to miejsce. Podpowiem, że nazywa kojarzy się od razu z Nowym Jorkiem.

KL cz.1

2009-11-13T07:18:00.000+01:00

Szwedam się po mieście szukając ciekawych ujęć. Doszedłem do wież Petronas z nadzieją dostania się na most widokowy ale okazuje się, że dziennie jest wydawana limitowana ilość biletów i żeby mieć pewność, że się dostanie jeden trzeba tu być przed 8.30 rano, czyli przed otwarciem budynku. Jak wstanę to spróbuję jutro albo w niedzielę dostać się tam.

Chill out w rytmie reggae

2009-11-12T14:11:00.000+01:00

KL przywitała mnie niestety deszczową pogodą i burzą ale szybko zrobiło mi się słonecznie, mimo że na zewnątrz nadal lało. Zameldowałem się w domu gościnnym Le Village w samym centrum miasta gdzie uderzyła mnie od razu bardzo wyluzowana atmosfera panującą wokół, kt od razu mi się udzieliła. To głównie wpływ stylu w jakim dom jest prowadzony przez młodych Malajów, kt ewidentnie odpowiada a-la-jamajski sposób na życie. Sam wystrój jest dosyć bohemiczny z dużą ilością amatorskich acz inspirujących obrazów i starych posklejanych taśmą skórzanych sof i wiklinowych mebli. Półki uginają się pod ciężarem książek podróżniczych i czasopism a zamiast klimatyzacji nad głową świerczy potężny wentylator. Kolory ścian zaś są tak starannie dobrane, że kojarzą się od razu z reklamą Śnieżki. Na podłodze zakurzone dywane a na zewnątrz prowadzą drewniane schody obstawione butami, tak że ciężko przejść. W tle przyjemna muzyka rodem w Jamajki dochodząca z baru piętro niżej. Pierwsze miejsce z charakterem, w końcu! Sądząc po opiniach byłych gości, nie tylko mnie się tu podoba.

W kierunku stolicy

2009-11-12T05:56:00.000+01:00

Jadę autobusem na północ w kierunku KL. Wiem, że się dużo rozpisuję na temat podróżowania autobusem i męczę Was zdjęciami robionymi podczas jazdy ale skoro jest to główny środek transportu, którym się tu poruszam i spędzam w nim naprawdę dużo czasu więc czuję, że powinienem podkreślić jego znaczenie w mojej podróży. Poza tym za każdym razem doświadczam czegoś nowego np. dzisiaj pierwszy raz jadę autobusem z wydzieloną klasą biznesową! Czysty luksus za niską cenę. W KL będę za 2h, jak znajdę szybko hotel zdążę jeszcze trochę dzisiaj pozwiedzać. Jak nie, mam na to jeszcze 3 całe dni.

Kolory miasta

2009-11-11T12:35:00.001+01:00

Wrocilem wlasnie z ostatniego spaceru po miescie. Troche sie zagalopowalem i zaszedlem az na mala wyspe Melaka gdzie znalazem ponizszy meczet. Wizyta zgrala mi sie z zachodem slonca stad te piekne swiatlo. Reszta zdjec to rozne ujecia kolorowych wystrojow budynkow w centrum miasta. Taki maly detal, ktory mi szczegolnie wpadl w oko.

Imponujacy meczet sultanski

Zabytkowa Melaka

2009-11-11T07:26:00.001+01:00

Melaka jest wspanialym miejscem do poznawania kultury malajskiej gdyz jest tu mnostwo zabytkow szczegolnie z okresu okupacji portugalsko-brytyjskiej, kt do tego zlokalizowne sa bardzo blisko siebie, czyniac przechadzke jeszcze przyjemniejsza. Ponizej glowne atrakcje turustyczne miasta.

Meczet Kampung Kling

Swiatynia Sri Poyyatha

Ulice Chinatown

Kosciol sw Franciszka Xavier

Rzeka

Ryksze

Kosciol Chrystusowy

Stadhuys i wieza zegarowa

Mlyn sultanski

Replika-muzeum Flor de la Mar

Zapowiedziana niespodzianka

2009-11-10T14:26:00.000+01:00

Obiecalem, ze wieczorem zaskocze Was mala niespodzianka wiec dotrzymuje slowa. Teraz Was pewnie zaskocze, bo nie sadze, zeby ktos domyslal sie czym ta niespodzianka moze byc, skoro bylo to nawet dla mnie nieplanowane. Tak wyszlo, ze nieplanowanie wszystkie moje zdjecia z pierwszego tygodnia pobytu w Azji znalazly sie na internecie. Nie bede sie teraz rozwodzil i nie zdradze jak do tego doszlo, moze ktos sie domysli. Chetnie zreszta uslysze Wasze scenariusze, kto bedzie najblizej dostanie za to nagrode. Niemniej zdjecia sa teraz na internecie i mozna je obejrzec. Sa one udostepnione w chyba najmniejszym mozliwym formacie, nie mozna ich niestety powiekszyc, nie sa poopisywane ani nawet poodwracane. Da sie jednak je ogladac i jesli sie nie myle mozna je tez samemu poodwracac. Zobaczcie zreszta sami. Oryginaly zamieszcze w mojej prywatnej galerii po powrocie, tymczasem oto mala zapowiedz tego co Was wtedy czeka:
Galeria zdjec z pierwszego tygodnia pobytu w Azji

Na deser

2009-11-10T13:35:00.000+01:00

Maleka to chyba taki malajski opowiednik naszego Krakowa, odwiedzana głównie na weekend z dwóch powodów - zabytków i zakupów. Co do zabytków to nie mogę się jeszcze wypowiadać, bo nie odwiedziłem jeszcze starej części miasta ale jeśli chodzi o zakupy to mają tu jedne z największych centrów handlowych w kraju, gdzie po wybrane produkty przyjeżdżają ludzie nawet z Singapuru. Jutro mam w planach zwiedzanie miasta, dzisiaj delektuję się lokalnym jedzeniem, fantastycznym domem gościnnym i ciepłym prysznicem.

Singapur - podsumowanie

2009-11-10T07:07:00.000+01:00

Zawsze jest miło wrócić do miejsca, z kt ma się miłe wspomnienia, nawet jeśli pierwszy kontakt trwał zaledwie pół dnia. Zapamiętałem jednak całkiem sporo od mojej ostatniej wizyty ale cieszę się, że czas pozwolił mi zobaczyć resztę regionu, co wzmocniło tylko moje bardzo pozytywne odczucia wobec tego miejsca. Szczególnie cieszę się z mojej niedzielnej wizyty na wyspie Sentosa, kt uświadomiła mnie, że Singapur to nie tylko nowoczesna metropolia i potęga finansowa, z kt mi się kojarzy ale też całoroczna destynacja turystów z całego świata oferująca więcej atrakcji niż niejedno małe państwo. Dla tych, kt lubią wydać trochę pieniędzy buszując po sklepach szukając dobrych okazji na ciuchach albo sprzęcie chyba nie ma lepszego miejsca w całej Azji. Na temat jedzenia w Singapurze z koleji powstała pewnie niejedna książka. To dlatego, że jest ono tak różnorodne, co jest zasługą społeczności międzynarodowej będącej mieszanką Chińczyków, Malajów i Hindusów, z których zresztą oprócz jedzenia każda wnosi coś swojego do lokalnej kultury. To jest chyba właśnie główny powód dlaczego Singapur jest tak interesującym miejscem. Żal trochę je opuszczać ale przede mną jeszcze co najmniej jedna wielka metropolia - Kuala Lumpur, gdzie właśnie zmierzam. Po drodze jednak zatrzymuję się w historycznej kolebce Malezji Malece, gdzie będę za ok 2h. Wieczorem też planuję małą niespodziankę dla wszystkich czytających bloga. Zostańcie przy odbiornikach ;).

Stymulacja neuronow

2009-11-08T14:57:00.000+01:00

Wlasnie sie przymierzalem, zeby wrzucic kilkanascie zdjec z aparatu na bloga ale dowiedzialam sie, ze musze miec prawa administratora, zeby podlaczyc aparat do komputera, a tych niestety nie bedzie mi dane uzyskac. No trudno, na zdjecia z Singapuru bedziecie musieli troche poczekac, tymczasem musicie polegac na swojej nieograniczonej wyobrazni i pomyslec sobie o miejscu gdzie, sztucznie usypane plaze z klasycznie pieknymi palmami kokosowymi i krysalicznie czysta woda, malymi zatoczkami i wysepkami polaczonymi plywajacymi po powierzchni wody kladkami i zawieszonymi na linach mostami goszcza setki spragnionych slonca i odpoczynku turystow i mieszkancow odleglej o zaledwie 20 minut megametropolii, ktorzy maja do swojej dyspozycji kilkanascie roznych atrakcji, parkow przyrodniczych, restauracji, aktywnosci sportowych a przede wszystkim megatony jedwabiscie bialego piasku. Jezeli wyobrazacie sobie takie miejsce to jestescie myslami na wyspie Sentosa, najbardziej wysunietego na poludnie punktu w kontynentalnej Azji i najbardziej popularnego w Singapurze miejsca na popoludniowe wypady. Tam spedzielem dzisiaj wlasnie dzien, robiac przy tym mase zdjec i delektujac sie wspaniala pogoda. Szkoda, ze musialem sie tak wysilic z tym opisem, bo mialem zamiar pokazac Wam tylko zdjecia ale mam nadzieje, ze pobudzilem troche Wasza wyobraznie. Co prawda planowalem Santose odwiedzic dopiero jutro ale uswiadomilem sobie rano, ze dzisiaj przeciez niedziela, a gdzie lepiej spedzic sloneczna niedziele jak nie na plazy? Jutro zatem w planach Chinatown i centrum a wieczorem muzeum. Chyba, ze zmienie plany to Was na pewno zreszta o tym poinformuje.

Swieta coraz wczesniej

2009-11-07T14:36:00.000+01:00

Nie chodzi mi tu bynajmniej o swiateczne wystroje ulic i sklepow, ktore zreszta juz zaczely nas wszystkich atakowac, nawet w tak odleglym kraju jak Singapur ale bardziej o prezenty. Myslalem, ze Hong Kong jest mekka gadzieciarzy a tu okazuje sie, ze HK to nie umywa sie przy Singapurze, jesli chodzi o wybor sprzetu elektronicznego. Nie tylko sprzetu zreszta ale i najrozniejszych akcesoriow do kazdego rodzaju elektroniki. Na przyklad podszedlem dzisiaj do budki w centrum handlowym poswieconym tylko technologicznym wynalazkom i zapytalem starsza kobiete o akcesoria do mojego nowego telefonu. Ta zarzucila mnie doslownie roznymi produktami, w tym 3 roznymi pokrowcami, protektorami ekranu, sluchawkami itp. W HK nie mieli nic do tego telefonu, a przeszukalem cale miasto. Jak sie pewnie domyslacie nie po pokrowiec do telefonu chodzilem po centrach handlowych ale po cos bardziej niezbednego - nowy aparat. Po ciezkich zmaganiach i negocjacjach ze kilkunastoma sprzedawcami zdecydowalem sie w koncu na jeden i jak teraz potwierdzam z eBayem, zakup mi sie udal, bo zaoszczedzilem ok 150 euro na transakcji w stosunku do tego co wydalbym w Irlandii. Przy tym udalo mi sie zhandlowac swoj stary aparat za kwote 1,5 razy wiecej, niz zaplacilbym za nowy na eBayu! Juz nawet zdarzylem przetestowac nowy gadzet w drodze powrotnej do domu i jestem az oniesmielony nowymi mozliwosciami, kt mi ona daje. Dla zainteresowanych moja nowa zabawka to Nikon D5000, jak zwykle doglebny opis i krotka recenzja na blogu po powrocie.
Chodzenie po sklepach i szukanie nowego aparatu zajelo mi co prawda pol dnia ale udalo mi sie tez zobaczyc calkiem spora czesc centralnej czesci miasta. Skupilem sie na polnocy, odwiedzilem miedzy innymi dzielnice kolonialna ze wspanialymi zabytkowymi kosciolami i innymi budowlami oraz hotelem Raffles pelniacym takze funkcje otwartego muzeum, galerii sztuki, restauracji, galerii sklepow i malego dworca autobusowego i jest przy tym jedna z najwiekszych atrakcji turystycznych miasta. Zaliczylem tez Male Indie, pelne waskich ruchliwych uliczek i hinduskich swiatyn, odwiedzanych przez kolorowo ubranych hindusow. Jutro mam w planach odwiedzic czesc biznesowa miasta, gdzie skoncentrowana jest wiekszosc wiezowcow i Chinatown, gdzie bylem ostatnim razem ale tym razem chce poswiecic miejscu wiecej czasu. Moze uda mi sie tez wejsc do kilku muzeow ale to dopiero wieczorem, bo wstep jest wtedy za darmo albo taniej. W poniedzialek jade na poludnie, na wyspe Sentosa, gdzie dzieki inwestycjom amerykanow zlokalizowane jest centrum rozryki, wliczajac wesole miasteczko, park wodny i pare innych miejsc gdzie bede mogl sie zatracic w adrenalinowym szalenstwie.

Miasto Merliona

2009-11-06T15:23:00.000+01:00

Merlion to taka dziwna wymyslona creatura bedaca skrzyzowaniem lwa i ryby, ktora z jakiegos powodu zostala wybrana symbolem Singapuru. Abstrahujac od motywu wyboru maskotki tego miasta musze sie przyznac, ze nie moglem sie doczekac na powrot do Singapuru. Pol dnia w tym miescie, przepraszam - panstwie, to zdecydowanie za malo. Oszacowalem, ze 4 dni powinny mi wystarczyc na zaliczenie glownych atrakcji. Jestem teraz w hostelu w centrum miasta, gdzie juz dzisiaj zostane dzisiaj, bo nie mam sily, zeby sie ruszac po wyczerpujacej jezdzie autobusami. Jutro wyruszam na podboj miasta. Nie wiem jak ze zdjeciami, bo nie mam dzialajacej karty sim ale postaram sie cos jutro wrzucic, jak tylko zrobie pare zdjec i odpisac na komentarze, w jakiejs kafejce internetowej. Tymczasem koncze, bo kolejka za mna do komputera. Hostel, w ktorym sie zameldowalem jest pelen od turystow z roznych czesci swiata, wiec raczej nie bede sie nudzic.

Szybciej się nie da, panie kierowco!?

2009-11-06T09:22:00.000+01:00

Skoro ostatnie dwa dni z małymi przerwami spędziłem w autobusach postanowiłem podzielić się wrażeniami z jazdy. Generalnie używanie tego środka transportu w Malezji jest czynnością bardzo łatwą i wygodną. Wszyscy kierowcy i kasjerzy mówią bardzo dobrze po angielsku (angielski jest tu językiem biznesu wszelkiego rodzaju) i są do tego bardzo pomocni, autobusy są doskonale oznaczone i przeważnie na czas, drogi są w bardzo dobrym stanie. Wszystkie autobusy długodystansowe są nowe, z klimatyzacją i tv, większość z trzema szerokimi fotelami w rzędzie. Oprócz komfortu jest to też najtańszy sposób podróżowania po kraju. Jest tylko jedno ale, kt może przyprawić bardziej strachliwych o odruchy wymiotne. Niektórzy kierowcy prowadzą autobusy jakby za każdym razem próbowali pobić rekord trasy, nie zważając na swoich pasażerów. Z reakcji współpasażerów domyślam się, że to jest tu normalne, co mnie trochę uspokaja, jednak jak widzę jak kierowca używa całej szerokości drogi wliczając pobocze do swoich przeważnie nielegalnych manewrów, albo podjeżdża na metr przed jadący przed nim samochód zmuszając go do przyspieszenia niezależnie od ograniczenia prędkości to zaczynam się lekko pocić. Pozostaje mi jedynie mieć nadzieję, że ich długoletnie doświadczenie jazdy po tej samej trasie doprowadzi nas ostatecznie do celu.
Dzisiaj moim celem, jeśli już o tym mowa, jest Singapur. Stwierdziłem, że nie ma sensu atakować wysp wschodniej Malezji, skoro nie zanosi się na zmianę pogody (monsun jest powodem długich opadów w tym rejonie). Dzisiaj wieczorem będę zatem w SP, gdzie spędze kilka dni przet powrotem do mam nadzieję bardziej słonecznej Malezji.

Słów kilka o dżungli

2009-11-05T12:51:00.000+01:00

Po dzisiajszym dniu dalej czuję mały niedosyt, jakbym nie wykorzystał maksymalnie czasu w tym słynnym parku narodowym Taman Negara (co dosłownie znaczy Park Narodowy - słynne malajskie nazewnictwo). W końcu jest to najstarszy las tropikalny na świecie, z największa ilością gatunków ptaków, owadów, tropikalnych kwiatów i wielkich drzew. Występują tu nawet tygrysy, słonie, pantery i ok. 170 gatunków węży z czego ok. 20 jadowitych. Oczywiście las jest tak duży, że natknąć się na jakiekolwiek z nich jest bardzo mało prawdopodobne. Zdarzają się jednak doniesienia o spotkaniach na szlaku i nie wiem czemu ale mówienie o atakach zwierząt na ludzi jest tu tematem tabu, więc nie wiem nawet czy i jak często się one zdarzają. Człowiek nabiera więcej szacunku to takich miejsc jak sam się tu znajdzie i doświadczy na własnej skórze związanych z tym przyjemności i niebezpieczeństw. Naturalnie 3 godzinki dają jedynie przedsmak tego co tu można spotkać. Właściwie byłoby spędzić tu kilka dni, najlepiej z przewodnikiem, który potrafiłby opisać techniki przetrwania w takim miejscu. Pisałbym się od razu na coś takiego gdyby nie te przeklęte pijawki, które bardzo co prawda dostarczają pełen zestaw 'atrakcji' ale zniechęcają do powrotu. Podobnie jak szaleni kierowcy autobusów, którym się wydaje, że prowadzą czołg napędzany paliwem rakietowym a nie autobus ale to już inny rodzaj atrakcji więc o tym innym razem.

Pijawki lubią deszcz

2009-11-05T04:57:00.000+01:00

Powyższy fakt doświadczyłem na własnej skórze (dosłownie) przechadzając się dzisiaj po Parku Narodowym w Kuala Tahan. Nie wiem nawet jak ale te krwiopijce były w stanie dostać się pod moje ubranie i dossać się do świeżo zrobionej rany ciągnąc krew jak strzykawka i pęczniejąc z każdą minutą. Szczególnie upodobały sobie moje stopy, jak ściągałem buty to musiałem się pozbyć ok dziesięciu wielkich pijaw. Jeszcze mi się wydaje, że gdzieś na mnie siedzą, pomimo dogłębnnej inspekcji. Łeee, koszmary będę miał przez nie. Poza tą mała niedogodnością oraz nieustanym deszczem krótki spacer po najstarszym lesie na świecie podobał mi się. Widziałem bardzo stare i okazałe drzewa, koronę bambusow, gigantyczne mrówki a nawet natknąłem się stado dzikich świń, które rozpierzchneły się po dżungli jak tylko mnie usłyszały. Nie robiłem zdjęć, bo nie chciałem, żeby mi sprzęt zamoknął więc będziecie mi musieli uwierzyć na słowo. Teraz siedzę w pływającej na rzece restauracji i schnę powoli od deszczu i potu. Mam nadzieję, że uda mi się stąd szybko wyrwać, bo muszę znaleźć jakiś hotel na dzisiaj, żeby się doprowadzić do porządku i wyspać w końcu, bo od trzech dni mam z tym małe problemy. Dżungli mi narazie wystarczy, może następnym razem będę miał lepsze szczęście jeśli chodzi o pogodę i występowanie krwiopijczych robali.

W swoim zywiole

2009-11-04T14:44:00.001+01:00

Cieszylem sie dzisiaj powrotem do mojego ulubionego zajecia - szwedania sie po gorach i lasach. Park narodowy Penang jest przepieknym miejscem gdzie mozna na chwile i nie za daleko uciec od cywilizacji i oddac sie przyjemnosciom zdrowego trekkingu, oddychania swierzym i czystym powietrzem czy odpoczynku w sloncu na malowniczej plazy. Jest tu wszystko. Czuje jednak maly niedosyt, bo spedzilem w tym parku jedynie 4 godziny. Wybieram sie zatem do najwiekszgo parku narodowego w Malezji, kt jest domem najstarszej dzungli na swiecie liczacej sobie ponad 150 mln lat!!! Wlasnie czekam na autobus, ktory ma mnie zabrac blisko wejscia do parku. Czekam od 3 godzin, z czego 2 spedzilem w pobliskim multipleksie ogladajac najnowszy film z Brucem Willisem. Tu musze ich pochwalic, bo jesli chodzi o relacje cena-jakosc tego typu rozrywek w tym kraju to przewyzszaja oni Irlandie dosyc znacznie, podobnie zreszta jak w przypadku autobusow dlugodystansowych o czym juz zreszta kiedys pisalem. Zaraz zreszta bede mial tego przypomnienie.

Multipleks w Butterworth

Mieszkaniec lasu

Spacer pod konopia

Malpa w stanie spoczynku

Spacer po dzungli

Taman Negara Palau Pinang

2009-11-04T09:48:00.001+01:00

Park Narodowy Wyspy Pingan - plaze, dzungla i niewielu turystow czyli to co tugryski lubia najbardziej :).

Malpia plaza

Plaza

Wejscie do parku narodowego Palau Pinang

Przepraszam za balagan

2009-11-03T15:06:00.000+01:00

Zrobil sie maly chaos na blogu ostatnio. Wszystko przez nowy program na telefon, ktory testowalem dzisiaj i wczoraj. Bede musial chyba jednak porzucic ta metode publikowania postow i wrocic do tradycyjnej (wysylanie maili), przynajmniej dopoki nie znajde nic lepszego. Co do tego balaganu, to posprzatam go jak bede mial troche wiecej czasu. Narazie skorzystajcie z okazji i nacieszcie sie widokiem opisow do prawie wszystkich zdjec ;P. Jak mi sie uda to znajde inny program, ktory bedzie mial podobna funkcjonalnosc bez tworzenia takiego chaosu. No chyba, ze ktos z Was zna juz taki program na Androida i chcialby mi go polecic. Bylbym dozgonnie wdzieczny.

Buddyjska swiatynia

2009-11-03T12:03:00.001+01:00

Kek Lok Si Temple, stojaca na szczycie Air Itam, jest najstarsza buddyjska swiatynia w Malezji. Glowna budowla w calym kompleksie jest 30-metrowa pagoda Ban Po Thar (Pagoda Dziesieciu Tysiecy Buddow), ktora jest jeszcze w procesie budowy ale po zdjeciach mozna spodziewac sie jak bedzie wygladac.

Posagi zwierzat prowadzace do pagody

Siedzacy Budda

Jedna z chinskich swiatyn w komplelsie Kek Lok Si Temple

Stara pagoda

Pagoda Ban Po Thar

Zwiedzanie Georgetown cz. 2

2009-11-03T07:10:00.001+01:00

ratusz miejski

kosciol Sw Grzegorza

Cheah Kongsi

Zabytki Georgetown

Ponizej pare ciekawych zabytkowych miejsc zlokalizowanych w roznych czesciach miasta.

Zwiedzanie Georgetown cz. 1

2009-11-03T05:11:00.001+01:00

Zwiedzanie Georgetown

Zwiedzam miasto w trzydziestostopniowym upale.

Ulice Georgetown

2009-11-03T05:10:00.001+01:00

ulice Georgetown

Kapitan Keling Mosque

Z 56 pietra

2009-11-02T15:57:00.001+01:00

widok na Georgetown

2009-11-02T15:54:00.001+01:00

widok na czesc polnocna miasta

Witamy z powrotem w Malezji

2009-11-02T15:50:00.001+01:00

Jestem w Georgetown, najwiekszym miescie na malezyjskiej wyspie Penang. Po dosyc dlugim locie samolotem z HK, na miejscu przywital mnie 30-stopniowy upal i wkrotce potem intensywny zacinajacy deszcz. Milo tu wrocic. Mimo wszystko oczekuje udanego pobytu w tym kraju. Pod pewnymi wzgledami podoba mi sie tu bardziej niz w Tajlandii, sa tu milsi ludzie, nie ma prawie w ogole naciagaczy, nikt sie nie narzuca i duzo latwiej sie podrozuje. Dodam do tego, ze widoki sa podobne i nawet bardziej smakuje mi jedzenie i sie w ogole mozna zastanawiac co jak tak dlugo w tej Tajlandii robilem, jak moglem tutaj dluzej zostac. No ale Tajlandia to Tajlandia, nie trzeba duzo tlumaczyc. Chce posiedziec ze 2 dni tutaj i dalej udac sie na wschod okrazajac nastepnie polwysep i wracajac do Kuala Lumpur. Dzisiaj nic nie robilem, poza tym ze szukalem noclegu i karty sim do telefonu. O ile nocleg znalazlem szybko, to za karta nachodzilem sie troche bo nigdzie nie moglem znalezc takiej, jaka ostatnio tu kupilem. W koncu okazalo sie, ze moja stara jednak dziala, mimo ze na poczatku odmawiala posluszenstwa, wiec ucieszony moglem zaczac surfowac na swoim nowym telefonie, kt tak apropos narazie sprawuje sie rewelacyjnie. Wlasnie teraz testuje na nim program do bloggowania i wysylania zdjec z telefonu wiec jesli cos bedzie wygladac nie fak jak trzeba to wina nieudanego eksperymentu. Jutro zdjecia i opis miejsca. Teraz ide spac bo od kilkunastu godzin nie zmruzylem oka wiec czuje sie wykonczony.

Hong Kong - podsumowanie

2009-11-01T15:08:00.000+01:00

Oj podoba mi sie to miasto. Chyba nawet za bardzo. Tak juz sie tu nawet zaaklimatyzowalem, ze postanowilem wziac przyklad z mieszkancow kupic sobie karte klienta MTR (firma obslugujaca wszystkie srodki komunikacji w HK, karta to cos jak bilet miesieczny tylko na doladowania), z ktorej nalogowo korzystam. Dzisiaj z kolei udalem sie na wieczorowa sesje joggingowa po promenadzie na nabrzezu i powiem Wam, ze fantastycznie sie teraz czuje (tylko ze jutro pewnie bede umieral z bolu w samolocie). Dzien zakonczylem kolacja w typowej chinskiej restauracji jedzac makaron z czyms co przypominalo surowa wolowine a smakowalo jak slodkie ziemniaki (!?!). Naprawde mi sie tu podoba. O dziwo wielkosc tego miasta, ilosc drapaczy chmur, ruchliwosc ulic az tak nie przytlacza, nawet jesli jest na poczatku troche oniesmielajace. Latwo sie do tego przyzwyczaic. Pierwsze co uderza turyste po przylocie do HK to, poza iloscia wiezowcow i neonow, czystosc tego miasta. Jest to bez watpienia najczystsze miasto, w ktorym bylem do tej pory. Smieci sa regularnie zbierane kilka razy dziennie, ulice sa permanentnie zamiatane, okna wiezowcow czesto myte. Wszystko az lsni czystoscia. Glowna cecha charakterystyczna tego miasta jest jednak wyjatkowa architektura wyrozniajaca je od innych metropolii. Wiekszosc budynkow mogloby byc ikona miasta, po ktorej latwo rozpoznac gdzie sie znajduja. Do tego oswietlenie wiekszosci wiezowcow przycmiloby niejedna nawet gigantyczna choinke. Animowane zsynchronizowane swiatelka, ktore odzywaja w nocy nie tylko sprawiaja wrazenie, jakby budynki byly gigantycznymi ekranami ale w polaczeniu z reszta plejady - neonami, swiatlami, laserami oswietlajacymi cale miasto tworza niezapomniany wizerunek miasta swiatla, stali i betonu. Przepraszam, jesli wydaje sie jakby gadal od rzeczy ale staram sie opisac cos, czego tak naprade nie da sie opisac slowami. Trzeba to po prostu zobaczyc. Moja fascynacja tym miastem w koncu przeminie ale poki co jestem zahipnotyzowany tym co zobaczylem i nigdy tego nie zapomne. Mam nadzieje, ze bede mial kiedys okazje wrocic tutaj i nacieszyc sie widokiem Symfonii Swiatel chociaz raz.

Karnawal czy jak?

2009-10-31T15:28:00.000+01:00

Zauwazylem, ze zainteresowanie blogiem jest zalezne w duzym stopniu od ilosci zdjec a mniej od ilosci tresci. To dobrze, bo mialem wrazenie, ze za duzo pisze na tym blogu. Zdjec nie udostepnialem do tej pory, bo co prawda jest to mozliwe ale jest to bardzo dla mnie kosztowne. Znalazlem w koncu chwile, zeby zgrac zdjecia na przenosna pamiec wiec wybralem przy okazji pare z pierwszego dnia pobytu. Wszystkie zdjecia, ktore widzicie powyzej przedstawiaja rozne miejsca na wyspie Hong Kong, wiekszosc zrobiona wokol centrum. Mam oczywiscie wiecej ciekawszych ale na te bedziecie musieli poczekac az udostepnie je w mojej galerii.
Post mialem zaczac slowami kolejny fantastyczny dzien ale szybko uswiadomilem sobie ze tak zaczalem wczorajszy, wiec nie bede sie powtarzac. Powiem tylko tyle, ze dzisiaj mialem jeden z lepszych dni jesli chodzi o jakosc zrobionych zdjec. Pojechalem pociagiem na polnoc do miejscowosci Tai Po, gdzie natknalem sie na jeden z najpiekniejszych parkow miejscich, w jakich bylem i na pare innych atrakcyjnych turystycznie miejsc w centrum miasta. Jak wrocilem pod wieczor do miasta uswiadomilem sobie, obserwujac tlumy poprzebieranych i pomalowanych mlodych chinczykow, ze dzisiaj jest przeciez Halloween. Miasto doslownie rozpieraja tlumy ludzi, okupujace glowne ulice miasta. Ciezko sie przecisnac w tej masie ale po raz pierwszy czuje naprawde ze jestem przeciez w Chinach. Tu tak powinno byc na codzien! Nie wiem naprawde gdzie ci wszyscy ludzie chowaja sie za dnia, podejrzewam jedynie, ze w tych 30-pietrowych blokach mieszkalnych wyrastajacych wszedzie jak grzyby po deszczu.
Z innych ciekawszych nowinek, to nie moglem sie powstrzymac i kupilem sobie nowy telefon :D. Czesciowo dlatego, ze musialem, bo po mojej ostatniej przejazdzce w deszczu uszkodzilem sobie swoj stary telefon, ktory niestety nie wykurowal sie do konca. Dziala bez zarzutow, tylko jak pewnie zauwazyliscie jest skaza na kazdym zdjeciu, ktore robie tym telefonem w postaci zaciemnionej plamy na dole kadru. Innym powodem jest tez fakt, ze jestem w Honk Kongu - swiatowej stolicy nowych gadzetow wiec nie moglem przejsc obok tego bez zlozenia pewnego holdu temu miejscu ;). Telefonik opisze kiedys na blogu, jak kogos interesuje bardzo co to za model to jest to HTC Magic, telefon z androidem, na ktory juz jakis czas poluje (od 4 dni mniej wiecej ;)). No to koncze, bo musze sie przeciez pobawic swoja nowa zabawka, poza tym nogi odmawiaja mi juz posluszenstwa wiec wypadaloby w koncu juz sie polozyc i nabrac sil przed ostatnim pelnym dniem w HK.

Rozświetlone niebo

2009-10-30T16:32:00.000+01:00

Kolejny fantastyczny dzień - nie tylko miałem rewelacyjną pogodę ale zaliczyłem ciekawe atrakcje i porobiłem mnóstwo zdjęć. Swoją drogą, mam nadzieję, że ta dobra passa mi jeszcze potowarzyszy, bo się do niej bardzo przyzwyczaiłem. Cały dzień spędziłem w okolicy centrum, tylko wieczorem wróciłem do Kowloon, aby uchwycić jeszcze ciekawy show - symfonię świateł. Obiło mi się o uszy gdzieś, że gdzieś w centrum jest taki pokaz świateł i laserów zsynchronizowanych z muzyką, tworzących niesamowite widowisko, kt jest nawet w księdze Guinessa jako największy tego typu show na świecie. Zaskoczony więc byłem, jak kiedy zapytałem trzy różne osoby w pracujące w różnych punktach informacji klienta w wielkim centrum handlowym nikt nie wiedział o czym mówię. Nawet na mapach, kt miałem nie mogłem znaleźć tego miejsca. W końcu dowiedziałem się od jakiś niemieckich turystów, gdzie to jest i ku mojemu zaskoczeniu znajdowałem się w samym środku tego miejsca! Symfonia Świateł jest bowiem pokazem multimedialnym, w kt źródłem światła są reflektory i neony zainstalowane na dachach i ścianach 40 najwyższych wieżowców, po obu stronach zatoki Wiktorii, a dźwięk odtwarzany jest w kilku popularnych miejscach widokowych oraz emitowany za pośrednictem radia. Odbywa się on codziennie(!) o 8 wieczorem, trwa ok 15 minut i jest zupełnie za darmo, bo raczej nie da się nikomu ograniczyć widoku na całe niebo. Niesamowity widok, nagrałem nawet wideo ale zanim je opublikuję minie trochę czasu więc lepiej sprawdźcie sami na YouTubie. Jutro planuję sobie zrobić profesjonalne zdjęcie na tle widowiska zrobione przez fotografa, żeby nie było że sam je tylko oglądałem na necie. Poza tym za dnia wjechałem specjalnym tramwajem na Szczyt Wiktorii, gdzie podziwiałem piękną panoramę miasta a w drodze powrotnej zachwycałem się historycznymi budowlami i unikatowymi uliczkami, gdzie specjalizacjami sklepów jest wszystko od antyków po korzenie ginsen a nawet ręcznie robione ptasie gniazdka (pododno przynoszące szczęście). Mówiąc już o sklepach, to jeśli chodzi o centra handlowe w głównej części miasta to te główne, w promieniu kilku kilometrów wydają się być wszystkie połączone ze sobą siecią podziemnych tuneli i pieszych wiaduktów umożliwiających swobodne poruszanie się między nimi bez wychodzenia na zewnatrz. Jest tu nawet na to nazwa - 'all weather shopping' czyli w wolnym tłumaczeniu zakupy w każdą pogodę. Mało ruchliwi mogą się cieszyć najdłuższą na świecie kaskadą schodów ruchomych na wolnym powietrzu prowadzących od centrum w stronę góry Wiktorii, kt też oczywiście zaliczyłem. Tyle z głównych wydarzeń na dzisiaj. Jutro planuję udać się w stronę Nowych Terytorii, północnej dzielnicy miasta, gdzie można doświadczyć bardziej spokojnej bo mniej zindustrializowanej części rejonu. No i nie obiecuję ale postaram się już wrzucić w końcu jakieś zdjęcia, bo i tak już mi się miejsce na kartach pamięci kończy, więc muszę moje cenne zdjecia gdzieś zgrać i zwolnić miejsce na kolejne perełki.

Rekonesans

2009-10-29T13:21:00.000+01:00

Dzisiaj bez zdjec, bo pisze z kafejki a nie moge podlaczyc aparatu do komputera, zeby zgrac zdjecia. Moze jutra mi sie uda, to cos wrzuce i opisze widoki i napisze wrazenia ze zwiedzania. Tymczasem dzien mialem udany, pogoda rewelacyjna, goraco, chociaz z mala wilgotnoscia, duzo przyjemniej niz w Tajlandii. Poswiecilem go glownie na rozeznanie po okolicy robiac przy okazji zdjecia ciekawszym budowlom, ulicom i parkom. Dostalem sie nawet na wyspe Hong Kong, czyli glownej czesci metropolii, gdzie znajduja sie najwyzsze wiezowce i inne wynalazki jak np. skywalk, najdluzszy system ruchomych schodow na odkrytym powietrzu na swiecie. Tego ostatniego jeszcze nie znalazlem ale jutro sie tam wybieram dokladniej pozwiedzac okolice. Chce miedzy innymi zaliczyc gore Wiktorii, skad jest piekny widok na cale miasto oraz przejazdzke tramwajem po starej czesci miasta. Dzisiaj bardziej skupilem sie na znalezieniu hotelu na kolejne 4 dni oraz na sklepach. Choc na poczatku bylem bardzo zachwycony iloscia i asortymentem sklepow, to im bardziej odkrywam te miasto, dochodze do wniosku, ze wszedzie jest to samo. Poza tym ceny, mimo ze niskie w stosunku do innych miejsc na swiecie, sa nadal wysokie w odniesieniu do reszty kraju (Chin). No i jesli chodzi o gadzety to wiekszosc z nich to chinskie podrobki, oryginalne wystepuja jedynie w sklepach sieciowych i centrach handlowych. Mozliwe, ze zakupy odloze sobie na Singapur, bo podobno jest to o wiele lepsze miejsce w Azji do szukania dobrych ofert.

Oślepiony

2009-10-28T17:34:00.000+01:00

Jestem w HK. Nie będę się za bardzo rozpisywać, bo nie wiem nawet czy zdołam wysłać tą wiadomość. Na razie powiem tyle, że szczena już zdążyła opaść na ziemię i nadal tam leży, a nie widziałem jeszcze głównej części miasta czyli wyspy Hong Kong. Jestem obecnie w Kowloon, na północ od wyspy HK, będącej częścią metropolii. Niestety nie widzę, skąd teraz jestem, tej słynnej panoramy rozświetlonych drapaczy chmur bo widok przysłaniają mi niewiele niższe wieżowce na półwyspie Kowloon. Zaliczyłem już za to jeden z najdłuższych mostów na świecie i ulicę z tysiącami świateł neonowych, chyba Nathan Road. Najbardziej jednak puls przyspieszył mi widok sklepów z gadżetami elektronicznymi, kt jest tu tysiące. Coś mi się wydaje, że będę tu się czuł jak w niebie :).

Wylot z Bangkoku

2009-10-28T08:41:00.000+01:00

Ostatnie chwile w Tajlandii spędzam na lotnisku w Bangkoku. Przede mną krótka bo jedynie 3-godzinna podróż do Hong Kongu. Lądowanie w HK około 20 czasu lokalnego (GMT +8). Następny post już z tamtąd ale nie obiecuję, że dzisiaj jeszcze się odezwę, więc nie panikujcie (mamo!), jakbym się nie odzywał jakiś czas. Bez odbioru!

Tajlandia - podsumowanie

2009-10-27T15:19:00.000+01:00

Tajlandia jest jednym z tych krajów, kt jak się opuszcza ma się wrażenie jakby się uciekało z raju, trochę wbrew logice. Bogactwo darów natury w postaci malowniczych plaż, czystej i ciepłej wody, niezliczonej ilości rajskich wysepek, nietypowych skał wapiennych, gór, dziewiczych dżungli z bogatą florą i fauną i wysokimi wodospadami zabytków kulturalnych, ukrytych tradycyjnych wiosek, gdzie czas zatrzymał się kilka wieków temu, do tego tropikalny klimat, z całorocznym latem (na europejskie warunki) i zawsze uśmiechnięci, przyjaźni ludzie - to wszystko składa się na przepis na niezapomniane przeżycie, do kt chce się wracać. Jedyną rzeczą, kt burzy trochę ten rajski image to agresywne nastawienie przemysłu turystycznego w stosunku do odwiedzających ten kraj obcokrajowców. Dla kogoś, kto odwiedza Tajlandię po raz pierwszy może to być nawet małym szokiem jak duża jest tu konkurencja w walce o zachodnio wyglądającego klienta. Na pewno jest to bardzo uciążliwe, ciągłe zaczepianie przez taksiarzy, tuk-tuków, sklepikarzy itp. słowami 'hey you! Where you go?' albo 'My friend, where you from'. Czasami ciężko ich ignorować, kiedy zachodzą ci drogę, lub fizycznie zaciągają do swojego sklepu. Szkoda, bo bez tego byłoby dużo przyjemniej zwiedzać atrakcje turystyczne czy po prostu spacerować po mieście. Nie wspomnę już, że te wszystkie sklepiki burzą nierzadko uroki inaczej pięknych miejsc. No ale taka jest widocznie cena popularności i niezłomne prawa rynku. Niemniej jednak chętnie wrócę kiedyś do Tajlandii, która urzekła mnie swoim naturalnym pięknem i niepowtarzalnym klimatem. Tutaj zapomina się o wszystkich problemach i po prostu żyje się beztrosko, przynajmniej te kilka tygodni.

Złota góra

2009-10-27T11:12:00.000+01:00

Wielki złoty chedi na szczycie góry z kompleksem świątyń - pewnie stąd nazwa. O co tylko chodzi z tym suszeniem pieniędzy na sznurku?

Serce miasta

2009-10-27T09:38:00.000+01:00

Niewątpliwie najbardziej ruchliwa i oblegana część Bangkoku to jego centrum, gdzie gigantyczne centra handlowe przyćmiewają nawet najładniejsze relikwie tradycji. Nie ma tu zresztą co szukać świątyń, bo jest ich tu raptem kilka. Głównym celem wizyty dla tych którzy tu nie pracują w wieżowcach to nowoczesna rozrywka i zakupy. Mi się spodobała przejażdżka skytrainem, podniebnym metrem, którego łatwo znaleźć podążając za gigantycznym betonowym 'wężem' snującym się między budynkami.

Wysoki punkt widzenia

2009-10-27T07:23:00.000+01:00

Baiyoke Tower 2 to najwyższy budynek w Tajlandii i podobno trzeci najwyższy na świecie. Na 85. piętrze znajduje się taras widokowy, który okręca się dookoła dając niesamowite widoki bez ruszania się z miejsca. W restauracji na samej górze czeka także na zwiedzających darmowy drink i przyjemna atmosfera.

Silom

2009-10-27T06:49:00.000+01:00

Silom jest finansową dzielnicą bangkoku. Jak łatwo się domyśleć jest tu dużo wieżowców i banków. Co niegdzie pojawiają się małe hinduskie świątynie, gdzie wierni z czerwonymi kropkami na czołach składają ofiary w postaci tac z jedzeniem w celu uzyskania łask.

Park Lumphini

2009-10-27T04:36:00.000+01:00

Wygląda znajomo? Nie, to nie Nowojorski Central Park ale jego azjatycki odpowiednik, największy park w centrum Bangkoku, mekka wszystkich aktywnych sportowo porannych biegaczy, uczniów tai chi oraz spacerowiczów.

Bangkok dangerous

2009-10-27T03:51:00.000+01:00

Utknałem w porannym korku jadąc autobusem do Siam. Bangkok jest bardzo niebezpiecznym miejscem do jazdy, szczególnie motocyklem. Sam byłem świadkiem dwóch małych wypadków. Będę się raczej trzymał autobusów i metra.

Gra

2009-10-26T14:13:00.000+01:00

Mój drugi dzień w Bangkoku był nad wyraz interesujący. Jak wiecie z powyższych opisów spędziłem go w większości w dwóch rejonach - Ratanakosin, gdzie podziwiałem świątynie i pałace oraz Chinatown, gdzie szwędałem się wąskimi uliczkami podziwiając asortyment ulicznych sklepów. Czego nie wiecie jeszcze to co robiłem w międzyczasie. Otóż w tymże międzyczasie popijajem sobie zimną herbatkę, jadłem pyszny domowy obiad, rozmawiałem z bardzo sympatyczną rodziną, w których domu gościłem oraz dawałem się ogrywać na grube pieniądze w domowym kasynie... Zaczęło się od tego, że przechodząc przez ulicę zostałem zaczepiony przez jednego sympatycznego człowieka, z kt wdałem się w dosyć długa rozmowę na temat Irlandii, polityki i jego chrześniaczki. W rezultacie Aton, ww pan, zaprosił mnie do siebie do domu na obiad i poznanie ww chrześniaczki, kt wybiera się za parę miesięcy do Dublina do pracy. Po dosyć długiej jeździe taksówką, za kt zaoferowałem się zapłacić trafiliśmy do ładnego domu na przedmieściach, gdzie poznałem siostrę Atona. W trakcie obiadu dołączył do nas wujek ów rodzeństwa, kt tak podekscytowany poznaniem kogoś z Irlandii że postanowił pokazać mi sekret gry w black jacka, pozwalający mi się łatwo wzbogacić przy następnej wizycie w kasynie. Powinienem pewnie tu wspomnieć, że ten wujek, Jim, jest krupierem na statku. Zaprowadził mnie więc do pokoju na górze, gdzie był już rozłożony stół z kartami i żetonami i zaczął wyjaśniać tajniki swojego zawodu. Po krótkim wprowadzeniu przeszliśmy do praktyki i zaczęliśmy grać. Pierwsze 3 rozdania dostałem świetne karty i zgarnąłem sporą kupkę żetonów. Po chwili dołączyła do nas siostra przynosząc moja torbę z salonu. Po paru minutach grania na stole pojawiły się dwa studolarowe banknoty (dla zwiększenia realizmu). Wkrótce w domu pojawił się kolejny gość, jakiś znajomy, kt dołączył szybko do gry. Tylko że tym razem gra zaczęła się naprawdę, czego się zresztą już spodziewałem. Gość wyciągnął plik studolarówek i zaczął obstawiać. Wiedząc co się święci powiedziałem, że ja nie wchodzę, poprzyglądam się tylko, na co usłyszałem, że powinienem spróbować, tak dla zabawy i 'pożyczyli' mi 50 dol na wstęp. Niechętnie rozegrałem partie, kt wygrałem, potem następną. Przy kolejnej stawka była już tak wysoka, że nasz gość musiał wyciągnąć kolejny plik banknotów. Żeby sprawdzić okazało się, że ja też muszę wyłożyć na stół sporo swojej gotówki...
Jak by ta opowieść leciała w telewizji to byłby to dobry moment na reklamę...
No więc w tym momencie ja powiedziałem, że ja nie mam żadnej gotówki przy sobie i w ogóle to myślałem, że to jest gra towarzyska, nie na prawdziłe pieniądze. Po chwili namawiania mnie do wejścia do gry, kt zresztą wiedziałem, że wygram (a może tak tylko miałem myśleć) i mojego odmawiania, w końcu się poddali i gra zamiast toczyć się dalej beze mnie, po prostu się skończyła. Czując się wyjątkowo niekomfortowo podziękowałem za gościnę i powiedziałem, że muszę już iść, bo chcę coś jeszcze zrobić na mieście (zadzwonić na policję była jedną z opcji). Jim już bez prób namówienia mnie do zostania, zaproponował, że zadzwoni po taksówkę, kt po chwili zabrała mnie z powrotem do miasta. Chrześniaczki oczywiście nigdy nie poznałem. Cały moral z historii jest taki, że w Tajlandii nie można ufać nikomu, nawet najbardziej przyjaźnie nastawionym, uczciwie wyglądającym osobom, kt to szczególnie kunszt bogacenia się na turystach opracowali do perfekcji. Gdybym nie wycofał się z gry, kiedy to zrobiłem, to raz, że skończyłbym zupełnie spłukany z wszystkich pieniędzy, dwa, że nie miałbym nawet jak wrócić do hotelu. Oceniając po ilości wysiłku jaki został włożony przez moich gospodarzy w tą całą 'grę' pewnie byli oni mocno zawiedzeni, kiedy nie udało im się wyciągnąć ani centa ze mnie. No cóż, obiad był smaczny. Zastanawiam się tylko ile prawdy jest w tym całym sekrecie krupierskim, którego zostałem nauczony. Raczej się nie przekonam, bo jak zresztą powiedziałem Jimowi jeszcze przed grą - nie uprawiam hazardu.
Na zdjęciu ulica Khao San w nocy, główna siedziba większości podróżników zatrzymujących się w Bangkoku.

Chinatown

2009-10-26T12:20:00.000+01:00

Chinatown czyli chińska dzielnica jest poza liczną społecznością chińską ma jeszcze jeden charakterystyczny element - stragany. Praktycznie każda ulica w tej dzielnicy, a szczególnie mniejsze alejki, obstawiona jest z obu stron przydrożnymi sklepikami, budkami, a zwłaszcza blatami obłożonymi jedzeniem, smażonkami, wędzonkami, owocami, napojami. Łatwo się zgubić w tym gąszczu bez mapy, bo sygnał satelitarny do gpsa podobnie jak zresztą i słońce tu nie dociera.

Świątynie stolicy

2009-10-26T10:57:00.000+01:00

Jak się można domyślać w największym mieście w kraju bedzie najwięcej świątyń. Tak jest i w tym przypadku, chociaż to piszę na podstawie przewodników, bo żebym samemu ogarnął chociaż ich mają część musiałbym się najeździć po tym ogromnym mieście. Postawiłem raczej na jakość niż na ilość i udałem się dzisiaj do najsłynniejszego kompleksu świątyń w Bangkoku Wat Phra Kaew. Oprócz świątyń znajduje się tu także pałac królewski, panteon, będący domem bursztynowego Buddy i wielki chedi - złoty cylindryczny monolit oraz model świątyni z Angor w Kambodży. Ten ostatni model zrobił na mnie takie wrażenie, że myślę teraz o małej zmianie planów i małym objeździe do Kambodży w trakcie mojego pobytu w Wietnamie.

Trochę inne krajobrazy

2009-10-25T04:32:00.000+01:00

Z dżungli leśnej do dżungli miejskiej - tak można w skrócie opisać moje ostatnie 12 godzin. Jestem w Bangkoku od 3 rano (kierowcy autobusu chyba się trochę spieszyło bo miał być o 6), z czego 3h przesiedziałem na dworcu czekajac na świt, a resztę w drodze do hotelu gdzie się przed chwilą zameldowałem. Muszę się pochwalić, że dotarłem tu sam korzystając jedynie z metra i autobusów zamiast iść na łatwizne i brać taksówkę, kt wyszłaby mnie niewiele drożej. Zbieram się właśnie do wyjścia na miasto, chociaż jestem totalnie wyczerpany bo spałem tylko 2 godziny. No ale przecież te zdjecia się same nie porobią.

300 świątyń

2009-10-24T13:09:00.000+02:00

Taka jest przybliżona liczba wszystkich świątyń i chedi (szpiczastych okrągłych monumentów) w Chiang Mai, prawie tyle samo ile w Bangkoku, kt jest nieporównywanie większym miastem. Jak widzicie na zdjęciach są to dość pokaźne i bardzo bogato przyozdobione dzieła architektoniczne i spirytualne sanktuaria dla buddystów. Szczególnie zachwycają ich wnętrza, gdzie w każdym z nich na samym środku zasiada majestatycznie złotokolorowy Budda, a powietrzu unosi się zapach kadzidełek. Wizyta w kilku takich świątyniach uświadomiła mnie tylko, jak mało wiem o tej religi i zmusiła do doedukowania się w tym temacie. Kupiłem już sobie nawet książkę na ten temat i mam zamiar poznać dogłębniej historię i założenia buddyzmu. Bynajmniej nie mam zamiaru się konwertować ale wypadałoby przynajmniej znać pewne podstawy innych religi. W końcu mamy jednego Boga, który ma dla różnych ludzi odmienne wyobrażenie. Tyle jeśli chodzi o zwiedzanie północnej tajlandii. Żałuję trochę, że nie znalazłem czasu na dotarcie do Złotego Trójkąta (miejsce połączenia 3 granic, Tajlandii, Laosu i Kambodży), no ale wolałem posmażyć się na plażach niż chodzić po górach dla odmiany. Jadę teraz autobusem do Bangkoku. Przede mną 10 godzin jazdy nonstop, dobrze, że w wygodnym szerokim pojedynczym siedzeniu, ze stewardessą roznoszącą przekąski i napoje, dwoma telewizorami grającymi nowe filmy i klimatyzacją. Nie bez powodu autobus nosi nazwę VIP.

Kodeks drogowy dla motocyklistów

2009-10-23T16:56:00.000+02:00

Wróciłem właśnie w nocnego bazaru, kt składa się z kilkuset budek wystawionych wzdłuż kliku ulic oferujących najróżniejsze produkty - zabawki, ubrania, pamiątki, pirackie płyty i filmy, jedwabne narzuty, obuwie, roleksy, diamenty, biżuterię i co dusza zapragnie. Tłok na chodnikach i chaos na drogach. Pojechałem głównie zobaczyć ten słynny na cały kraj bazar oraz coś zjeść ale tak mi spodobało jeżdżenie w nocy po trochę luźniejszych niż w dzień ulicach, że zrobiłem parę kółek wokół centrum zanim wróciłem do hotelu. Postanowiłem też podzielić się kilkoma radami z wszystkimi, kt mają zamiar w przyszłości korzystać z tego środka transportu w Tajlandii. Dodam tylko, że nie wiem na ile moje sugestie są zgodne z tutejszym prawem drogowym. Są one oparte raczej na powszechnie stosowanej praktyce tutejszych motocyklistów więc nie biorę odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody wywołane przez publikacje tego posta. Czytajcie na własną opowiedzialność.
Zasady jazdy motocyklem w Tajlandii:
- obowiązuje ruch lewostronny
- dozwolone jest wyprzedzanie z prawej lub z lewej lub środkiem jeżeli w każdym przypadku istnieje wystarczająca ilość miejsca na przejazd
- noszenie kasku jest obowiązkowe... dla obcokrajowców
- ilość przewożonych osób nie może przekraczać fizyczej wydolności motocykla czyli 4 osób dorosłych
- maksymalna prędkość z jaką można jechać na większości dróg równa jest maksymalnej prędkości motocykla pomniejszona o restrykcję fabryczną
- nie jest wymagane posiadanie dokumentów na żadne motocykle
- dozwolony jest przejazd na czerwonym świetle w przypadku gdy wykonany jest sprawnie i nie ma w okolicy oficera policji
- w momencie podjeżdżania do skrzyżowania należy ominąć wszystkie samochody i ustawić się przed nimi na środku jezdni jak najbliżej skrzyżowania
- właściwym jest wyprzedzanie na zakrętach, jazda pod prąd, jazda po chodnikach
- w przypadku włączania się do ruchu z przeciwległej strony jezdni należy rozpędzić motocykl jadąc bokiem jezdni pod prąd po czym w momencie kiedy droga jest wolna przejechać na drugą stronę jezdni i kontynuować zgodnie z właściwym kierunkiem jazdy chyba że odcinek nie przekracza 1km, można wtedy kontynuować jazdę po prawej stronie jezdni
Tyle z moich obserwacji. Powyższe zasady powinny być raczej zaliczane do czegoś w rodzaju anty-prawa ruchu drogowego ale jak już wspomniałem są to notorycznie stosowane praktyki, kt zadziwiająco działają lepiej na niwelację korków niż jakikolwiek kodeks drogowy.

Moc atrakcji

2009-10-23T14:04:00.000+02:00

Dużo rzeczy można tu robić w Chiang Mai. Tak dużo, że się ciężko zdecydować. Chciałem najpierw jechać do ośrodka opieki nad słoniami na północ od miasta, gdzie można sobie je pokarmic i zobaczyć jak się pluskają w wodzie zamiast je eksploatować jako atrakcję turystyczną na jednym z licznych programów oferowanych przez tutejsze agencje. Niestety dowiedziałem się, że na taką wizytę trzeba się wcześniej umawiać i musi się do tego zebrać grupa kilku osób więc musiałem zrezygnować. Potem chciałem wypożyczyć rower górski i pojeździć sobie po górach ale jak wyszedłem z hotelu zorientowałem się, że jest za gorąco i duszno, i słońce mocno smaży więc też dałem sobie z tym spokój. W końcu tradycyjnie wynająłem motocykl i udałem się na zwiedzanie okolic miasta. Do gór jest stąd kawałek drogi więc od razu pojechałem w ich stronę zostawiając sobie zwiedzanie Chiang Mai na jutro. Po drodze znalazłem piękny wodospad i nie mogąc oprzeć się przechadzce po dżungli odkryłem, że część oznaczona szlakiem to tylko jego mała część. Cały strumyk miał kilka takich kaskad idących kilkadziesiąt metrów w górę. Łatwo było manewrować po dżungli bo dużo było wydeptanych przez ludzi ścieżek i łatwo było spotkać co chwilę grupę Tajów kąpiących się w rzece, szukających trochę ochłody. Jadąc dalej w górę krętą serpentyną dotarłem w końcu do celu czyli świątyni Wat Phra That w miejscowości Doi Suthep, pięknego buddyjskiego miejsca kultu, gdzie przyjeżdżają rzesze pielgrzymów i oczywiście turystów. Legenda głosi... a zresztą sami sprawdźcie na necie jak została wybrana lokalizacja świątyni. Kto pierwszy napisze w komentarzach dostanie nagrodę! No więc piękne to miejsce, szkoda tylko że nie udało mi zrobić więcej zdjęć na telefonie bo mi padł. Po świątyni pojechałem dalej, gdzie natknąłem się zimową rezydencję obecnego króla i królowej Tajlandii, a jadąc jeszcze dalej dotarłem do wioski Hmong, gdzie ubrani w tradycyjne stroje mieszkańcy sprzedawali ręcznie robione ozdoby i upominki. Wracając z powrotem zatrzymałem się w zoo, gdzie spędziłem resztę dnia. Wróciłbym pewnie wcześniej gdyby nie to, że to zoo było powierzchniowo tak wielkie, że przejście z jednego końca na drugi zajęło mi godzinę, i to przed wejściem do akwarium. Jakbym wiedział wcześniej że można tam było wjechać motorem to nie błąkałbym się tam tyle czasu. Można tu znaleźć wszystkie gatunki zwierząt wliczając nawet tak egzotyczne jak sarny, jelenie i kruki (egzotyczne dla Tajów). Same akwarium to kolejna godzina do tyłu. Warto było jednak, bo pierwszy raz zobaczyłem na z takiego bliska białe tygrysy i czarną panterę. Teraz jestem w hotelu i rzbieram się do wyjścia na nocny bazar. Jutro mam w planach zwiedzanie miasta i nocny pociąg do bangkoku. 10 godzin w trasie ale tym razem na leżąco.

Przejażdżka po starożytności

2009-10-22T10:11:00.000+02:00

Po dosyć wyczerującej jeździe pociągiem dobrze było przesiąść się w końcu na rower, kt wypożyczyłem w Sukhothai po dotarciu na miejsce. Jest to najlepszy środek do poruszania się po starym mieście, kt jest całkiem sporych rozmiarów. Ta pierwsza stolica Tajlandii ma chyba najlepiej zachowane pozostałości starego imperium Khmerów, a już napewno najlepiej pielęgnowane. Szczególnie rzucają się w oczy liczne posągi Buddy, kt występują w różnych wielkościach i pozach. Pozy, jak się dowiedziałem mają też swoje symbolikę, np siedzący Budda pokazuje go medytującego lub nauczającego, podczas gdy stojący - udzielającego błogosławieństwa lub gromiącego zło. Podoba mi się miejsce, chociaż myślałem, że będzie to już w górach. Będę musiał jeszcze trochę poczekać na góry, a konkretnie to 5,5h bo mniej więcej wtedy tam przyjadę autobusem.

Kto rano wstaje...

2009-10-22T02:47:00.000+02:00

Konkretnie to wstałem o 5.20, a więc praktycznie w nocy. Jadę pociągiem do Phitsanoluk skąd będę przesiadać się na autobus do Sukhithai. Podróż trwa niecałe 5 godzin i kosztuje mnie niecałe 50 baht czyli 1 euro :). Nieźle, nie? Martwiłem się tylko, że umrę z głodu w pociągu bo nic sobie nie kupiłem przed wyjazdem. Niepotrzebnie, bo w moim wagonie tylko jest czterech sprzedawców oferujących ciepłe posiłki i napoje. W Tajlandii nie da się zgłodnieć. Jedzenie jest wszędzie.

Małpie miasto

2009-10-21T14:03:00.000+02:00

Co prawda Lopburi, podobnie jak Ayutthaya ma masę świątyń i ruin z okresu khmerowskiego, niektóre nawet starsze, to główną atrakcją miasta, przyciągającą rzeszę turystów są gangi rozrubniczych małp występujących na terenie całego miasta ale skupionych masowo wokół świątyni Prang Sam Yok. Wiedziałem, że zastanę tu sporo tych zawadiaków ale takiej ilości i w takich miejscach to bym się nigdy nie spodziewał. Placem ich zabawy nie była bowiem jedynie świątynia ale wszystkie okoliczne budynki tj. ich balkony, dachy okna celowo zasłonięte kratami jak i przewody wysokiego napięcia, słupy anteny i wszystko czego można się było chwycić. Są przy tym tak swawolne, że potrafią zajść cię od tyłu, uchwycić torby i dobierać się do kieszeni. Podobno turystom i nawet mieszkańcom rzeczy nałogowo giną po przejściu przez główny plac miasta właśnie za sprawą tych podstępnych stworzeń. O ile mieszkańcy znaleźli na nie sposób, uzbrajając się w proce i długie bądyle o tyle naiwni turyści nieświadomie tylko się proszą o stratę kieszonkowych drobiazgów zapatrując się w prowokacyjne figle tych małych spryciarzy. Sam przyznam, że za bardzo dałem się ponieść nie odrywając oka od aparatu i nie zauważyłem jak jeden młody małpiszon wdrapał mi się na plecy, chcąc wyciągnąć coś z placka. Szybko się jednak zorientowałem i jak się odwróciłem już go nie było. Naturalnie sprawdziłem od razu czy niczego mi nie ubyło ale na szczęście wszystko było na swoim miejscu. Mógłbym tak siedzieć cały dzień i je obserwować ale głód wymusił na mnie oddalenie się do najbliższej restauracji. Teraz jestem w hotelu, planuje kolejne dni podróży. Jutro jadę pociągiem rano do Sukhithai odwiedzić kolejne ruiny a na noc zaplanowaną mam długą podróż autobusem do Chiang Mai. Nie wiem jeszcze ile dni zostawię sobie na Bangkok bo kogo nie pytam to spotykam się z różnymi opiniami. Jedni to miasto kochają, inni starają się je unikać. No cóż pozostaje tylko przekonanie się samemu, już wkrótce.

Przelotem przez Bangkok

2009-10-21T09:14:00.000+02:00

Przebiłem się dzisiaj przez stolicę w ekspresowym tempie, czyli tak jak chciałem. Przyjechaliśmy do Bangkoku ok 6 nad ranem, wyrzucili nas gdzieś w centrum oczywiście kilometry od najbliższego dworca. Pokręciłem się trochę po mieście szukając transportu na dworzec autobusowy, jeden z kilkunastu jak się potem okazało. W zależności od tego gdzie się jedzie trzeba się udać na inny dworzec, w moim przypadku był to północny. Ekspesowa przejażdżka taksą i ok. 7 byłem już w autobusie w drodze na północ. Zatrzymałem się w popularnej miejscowości turystycznej Ayutthaya, wielkie miasto, kt kiedyś było stolicą rejonu wielkości Polski. Zachowane są tu budynki z okresu jej świetności, chociaż większość w formie ruin. Nawet te ruiny robią wrażenie, czuć tu historię i potęgę poprzednich cywilizacji (kiedyś te tereny zamieszkiwal lud Khmerów, obecni potomkowie to mieszkańcy Kambodży). Apropos potęgi, rzućcie okiem na te masywne słonie spacerujące sobie między samochodami na jednej z głównych ulic miasta.

Na północ

2009-10-20T14:29:00.000+02:00

Opuszczam dzisiaj rajskie południe i udaję się w północną część kraju. Za cel obrałem sobie piękną stolicę północy Chiang Mai, kt jest drugą atrakcją Tajlandii zaraz po plażach południa i tuż przed Bangkokiem. Po drodze chce się zatrzymać w paru ciekawych miejscach (narazie powiem tylko khmerskie świątynie i klany małp) i za parę dni wziąć pociąg powrotny do Bangkoku. Podsumowując południe to poza paroma małymi niespodziankami pobyt chwałę sobie bardzo. Pogodę miałem świetną, bo padało tylko dwa dni w sumie, widoki niepowtarzalne, wrażenia niezapomniane. Nic dziwnego, że się tak tu zasiedziałem, szkoda mi trochę, że tak mało czasu przeznaczyłem na pozostałą część kraju ale jak mi się tam tak samo spodoba to będę miał do czego wracać. Przeraża mnie tylko trochę wielkość i sława (niekoniecznie dobra...) stolicy ale z drugiej strony nie mogę się doczekać jak zobaczę o co tyle krzyku. Ale to dopiero za parę dni. Narazie lekcja z historii i góry!

Pocięty

2009-10-20T07:33:00.000+02:00

Dzień zacząłem od orzeźwiającej kąpieli i nurkowania w okolicach przybrzeżnej rafy. Wypożyczyłem sobie maskę z rurką i płetwy, żeby jak najlepiej wykorzystać podwodną sesję. Co prawda widoków jak na wyspach Khai nie miałem ale udało mi się zobaczyć i śledzić całkiem sporą ławicę różnokolorowych ryb pływających po płytkich wodach i żywiących się koralem. Uszkodziłem sobie przy tym dłoń, kiedy zadarłem o dosyć ostry koral ale już jestem cały posklejany plastrami. Wyglądam co prawda jak amator gry w nożyka między palcami ale nie ma to jak kolekcjonowanie blizn. Na pozostałych zdjęciach widzicie widoki z różnych części wyspy. Jest ona tak mała, że w ciągu 1,5h da się ją obejść z jednego końca na drugi. Tak mi się przynajmniej wydaję, bo ja z lenistwa jeżdżę motorem jak zwykle. Za godzinę lecę na prom, potem 2-godzinna przeprawa do Chumporn, potem czekam do 9. i jadę autobusem do Bangkoku gdzie przybywam nad ranem.

Spalony

2009-10-19T15:03:00.000+02:00

Trochę się przysmażyłem dzisiaj na słońcu w czasie przeprawy na wyspę Koh Tao. Przyjemnie było poleżeć sobie na pokładzie, w promieniach południowego słońca z delikatną bryzą we włosach. Gdybym nie zapomniał nałożyć filtra przeciwsłonecznego to pewnie teraz nie przewalałbym się z boku na bok wydając z siebie bolesne jęki za każdym razem. Pierwsze wrażenia po przybyciu na Żółwią Wyspę to wyspa jest malutka i urocza ale jak to przeważnie bywa w takich miejscach, ciężko się przedostać na plażę tak dużo tu sklepów, biur turystycznych i wypożyczalni sprzętu do nurkowania. Jak pisalem wcześniej miejsce jest rajem dla nurków o czym wydają się poświadczać niezliczone ilości reklam i ogłoszeń różnych autoryzowanych kursów nurkowania, opisów popularnych miejsc itp. Można tu nawet uzyskać uznawany na całym świecie certyfikat PADI, przy tym dużo taniej niż gdziekolwiek indziej na świecie. Zachowam to sobie na przyszłość, na razie mam zamiar ponurkować bliżej brzegu (na prawdziwym miejscu do nurkowania głębokości sięgają 40 metrów!). Jutro poranny snorkel, potem przeprawa na półwysep i 8 godzinna jazda autobusem do Bangkoku. Zapowiada się długi dzień.

Wyspa Żółwia

2009-10-19T06:12:00.000+02:00

Płynę zatem dalej do kolejnego raju. Już dawno powinienem być w drodze na północ ale jakoś nie mogę się stąd wyrwać. Mógłbym tu spokojnie cały miesiąc spędzić i nie żałowałbym ani dnia. Jutro jednak już jadę do Bangkoku, tj. jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem. Tymczasem przeprawiam się właśnie na wyspę Koh Tao (koh - wyspa, tao - żółw), kt jest rajem dla nurków. Znajduje się tu kilkanaście miejsc do nurkowania, z pięknymi rafami, podwodnymi jaskiniami, krystalicznie czystą wodą. Na nurkowanie nie będę miał ani czasu ani środków ale mały snorkel może zaliczę. Zdjecia oczywiście wieczorem.

Szkoła przetrwania

2009-10-18T13:41:00.000+02:00

Wyspa Samui jest pełna niespodzianek. Poza pięknymi plażami, jak widzieliście wcześniej na też parę innych ciekawych atrakcji. Są tu co najmniej 4 ładne wodospady, z tym, że dotrzeć do każdego z nich to nie lada wyczyn. Mi się udało na przykład zabłądzić w dżungli szukając jednego z nich. Szedłem wzdłuż szlaku, kt nagle się urwał i musiałem dalej improwizować. Chciałem iść w górę strumieniem ale nagle zrobiły się takie skały, że nie obyło się bez małej wspinaczki. Jeszcze pewnie do tej pory bym się tak wspinał, gdybym nie usłyszał przejeżdżących niedaleko samochodów. Wystarczyło przejść na drugą stronę wąwozu i byłem już na drodze, z tamtąd już miałem niedaleko do miejsca gdzie zostawiłem motor. Jadąc uradowany dalej do domu znowu mi skończyła droga, tym razem blokada wojskowa tarasowała przejazd i pokazany był objazd. Droga asfaltowa zamieniła się w szuter potem wertepy, rzekę... Myślałem, że jestem na jakimś safari, dookoła nic tylko las palmowy i kilka pasących się bawołów wodnych. Niezły objazd pomyślałem sobie. Nagle z jednej drogi zrobiły się ze cztery i oczywiście żadnych znaków. Zaznaczam że nie jechałem samochodem terenowym ale wypożyczonym skuterem. W końcu wróciłem na asfalt, minąłem 2 wioski i dotarłem do głównej drogi. Ciekawa wycieczka! W nagrodę za przetrwanie zafundowałem sobie naleśniła z bananem i czekoladą. Odwiedziłem jeszcze Wielkiego Buddę po drodze i wróciłem do hotelu. Muszę jeszcze zaplanować wycieczkę na północ Tajlandii więc lecę do kafejki. Wieczorem kolacja i basen :). Całkiem udana niedziela, muszę przyznać.

Jeszcze ładniejsze plaże

2009-10-18T13:34:00.000+02:00

Wiem, że to mało prawdopodobne ale znalazłem jeszcze piękniejsze plaże niż te na Phuket. Spokojna niemalże bezbarwna woda, bialusieńki piasek, wysokie palmy kokosowe, mniej turystów, więcej restauracji za to. Wzorzec dla typowo widokówkowego ujęcia plaży. Czekam właśnie na śniadanie ale gdybym był trochę mniej głodny, zaspokoiłbym się samym widokiem.

Tajskie rarytasy

2009-10-17T15:13:00.000+02:00

Jestem na Samui dopiero od 2 godzin, a już czuję, że dwa dni kt chcę tu spędzić to zdecydowanie za mało. To miejsce po prostu nawet po ciemku robi wrażenie, szczególnie basen przy wynajmowanym przeze mnie domku, z kt właśnie wyszedłem. Poczekam jednak do jutra z tym chwaleniem jednak zanim zobaczę jak to miejsce wygląda za dnia, w pełnej okazałości.
Chciałem o tajskim jedzeniu trochę napisać, bo wiem, że niektórzy z Was zastanawiają się co ja tu takiego jem. No więc moja 'dieta' składa się z największym stopniu z głównego składnika większości tutejszych potraw czyli ryżu. Jak nietrudno się domyślić kolejnym bardzo popularnym składnikiem jest tu kurczak wraz z wieprzowiną i wołowiną. Generalnie na tych 4 składnikach oparta jest kuchnia tajska, urozmaicona tylko różnymi rodzajami sosów - od różnych postaci curry, przez słodko-kwaśne, małżowe, warzywne, bambusowe po sto rodzajów innych. Naturalnie Tajowie zajadają się również owocami morza, szczególnie krewetkami i krabami chociaż te można najprędzej znaleźć w restauracjach z morskim jedzeniem, nie są popularne w przydrożnych barach ani mobilnych bufetach (tak nazywam smażalnie przytwierdzone na stałe do jeżdżących po drogach motorów). Ja z owoców morza preferuję tylko rybkę, bo reszta mnie trochę mdli na sam widok (Kuligowie tak mają). Jeśli już mowa o owocach to szczególnie popularne są mango, arbuz, kokos, banany, pomelo i ananas. Są też inne ale raz że nie wiem jak się nazywają, dwa, że nie jestem pewien które z nich to naprawdę owoce, tak egzotycznie wyglądają. Owoce najlepiej kupować prosto z mobilnych budek, bo wtedy są obierane przy kliencie i podawane gotowe do spożycia. Do tego najtaniej. Mój ulubiony to świeży kokos, podany jeszcze w swojej zewnętrznej grubej skórce z wyciosanym od góry otworem. Dostaje się do niego rurkę do wypicia mleka i łyżkę do wybrania miąższu. Często prosto z lodówki, żeby zimne mleko dostarczało upajającej ochłody w gorące dni. Pycha! Mam zamiar spróbować jeszcze kilku typowo tajskich dań ale takie rarytasy jak smażone świerszcze albo chrząszcze raczej sobie daruję. Zrobię zresztą zdjęcia co ciekawszych smakołyków żeby Wam smaka zrobić.

Lekko zdezorientowany

2009-10-17T10:57:00.000+02:00

Dziwny był ten dzień dla mnie jak narazie. Okazuje się, że dostanie się na wyspę Koh Samui nie jest takie proste jak się wydaje. No więc po tym jak nas wyprosili z autobusu nie wiadomo dlaczego, wrócili po nas ok. 20 minut później. Po dojechaniu do Surat Thani przy wychodzeniu zapytałem kierowcy jak się mogę dostać na wyspę Samui, ten powiedział, że on tam właśnie jedzie i że mogę kontynuować podróż. Uradowany wróciłem na miejsce licząc, że zaraz będę musiał dopłacić do biletu. Zamiast tego jechaliśmy znowu ok 20 minut i ta sama sytuacja się powtarza - autobus zatrzymuje się na jakiejś stacji i wszyscy wypadają. Tym razem jednak wyładowują nasze bagaże. No więc biorę swój plecak i idę do informacji. Tam się dowiaduję, że autobus do Samui odjeżdża za 3h. Mogę zawsze jednak jechać do najbliższego miasta (kt okazuje się być Surat Thani zresztą) i znaleźć coś z tamtąd prędzej. Wracam więc do miasta taksówką motocyklową i oczywiście ten podstawia mnie pod biuro turystyczne. Z grzeczności wchodzę do środka i pytam o koszt dostania się na wyspę ale jak usłyszałem odpowiedź to się zaśmiałem tylko i wyszedłem. Znalazłem w końcu stację autobusową, kupiłem bilet na autobus i prom i wreszcie się przeprawiam. Do tej pory jednak nie rozumiem o co chodziło z tym autobusem. Jak tak mają wyglądać moje kolejne podróże tym środkiem transportu to może sobie lepiej kupię motor.

O co chodzi?

2009-10-17T05:16:00.000+02:00

No więc jadę sobie autobusem ekspresowym do Surat Thani, nagle po jakiś 20 minutach jazdy autobus się zatrzymuje i człowiek, kt sprawdza bilety ogłasza coś po Tajsku po czym wszyscy zaczynają wychodzić zostawiając swoje rzeczy w środku. Kiedy wszyscy są już na zewnątrz autobus odjeżdża sobie. My stoimy teraz pod jakimś opuszczonym sklepem i podejrzewam czekamy na powrót naszego transportu. Macie jakieś pomysły dlaczego nas tu zostawili, bo ja nie. Najgorsze jest że jestem jedyną osobą, kt wydaje się być zaskoczona całą sytuacją. Przynajmniej mam fajny widok ;).

007 i osada cyganów morskich

2009-10-16T12:08:00.000+02:00

Zgodnie z planem udałem się dzisiaj na wycieczkę po zatoce Phang-nga. Jedną z głównych atrakcji była tu tzw. wyspa Jamesa Bonda, kt była planem filmowym do jednej ze scen filmu Człowiek Ze Złotym Pistoletem. Film oglądałem ale chyba dawno bo coś nie kojarze za bardzo za wielu scen z niego. W każdym razie miejsce jest naprawdę urzekające (patrz panorama powyżej), szczególnie otoczenie w którym się znajduje. Szkoda tylko, że każdy centymetr na malutkiej plaży zajęty jest przez budkę z pamiątkami, a przez samą wyspę przewija się pewnie około setki turystów na godzinę. Miejsce traci przez to dużo na uroku i przypomina tylko, że komercjalizacja zawsze dopadnie swoimi mackami nawet najbardziej odludne miejsca, byleby fajnie wychodziły na pocztówkach. Niestety nie za wiele zostało już miejsc, kt nie zostały jeszcze wyeksploatowane przez człowieka. Tak samo jest w przypadku drugiego ciekawego miejsca w kt zabrała nas dzisiaj 'długa łódź' - wodna osada muzułmańskich rybaków, którzy osiedlili się dosłownie na wodzie blisko jednej wyrastającej z morza góry. Mimo to, wioska robi wrażenie, szczególnie gdy się wejdzie na jedną z platform i zacznie ją zwiedzać. Co prawda widok pracujących rybaków i życie okolicznych mieszkańców przysłaniają trochę wszędobylskie wystawy tych samych wisiorków, bransoletek, rzeźb i innych ozdób ale z drugiej strony jest to duża część ich dochodów, a z czegoś trzeba żyć. Sam rejs łódką bardzo mi się podobał, a wyjątkowo kiedy sternik zabierał nas bliżej skał i pokazywał różne dziwne rysunki na nich. Raz nawet przepłynęliśmy przez spory tunel pełen kajakarzy. Dzień jak zwykle udany zatem, więc się cieszę. Zostaję dzisiaj w Phang-nga bo nie ma już autobusów na północ dzisiaj. To nawet lepiej, bo nie wiem czy bym jeszcze wytrzymał kolejną kilku-godzinną jazdę autobusem, tak jestem zmęczony.

Opuszczam raj

2009-10-16T07:54:00.000+02:00

Trochę się zasiedziałem na tej wyspie zwanej Perłą Andamanu. W sumie spędziłem tu 9 dni z czego co najmniej 6 było pogodnych więc mogę zaliczyć pobyt do wyjątkowo udanych. No ale czas pakować torby i jechać dalej. Jeszcze tyle do zobaczenia a tylko 12 dni do wylotu z Tajlandii. Dzisiaj jadę do malego miasta Phang Nga, o kt pisalem wcześniej. Spróbuję stąd udać się na wycieczkę łódką po zatoce pełnej wyrastających z morza skał wapiennych, niezliczonych małych wysepek i okupujących je jaskiń. Potem dalej na północ w stronę Bangkoku.

Kolejny udany dzień

2009-10-15T13:26:00.000+02:00

Po chwilowych opadach podczas mojej wizyty w świątyni Wat Chalong dzień okazał się być całkiem słoneczny i bardzo przyjemny. Po świątyni udałem się do parku narodowego, gdzie oprócz 15-metrowego, ukrytego w dżungli wodospadu znalazłem też Centrum Rehabilitacji Gibbonów, małp osieroconych w dzieciństwie przez kłusowników, kt teraz opiekują się wolontariusze, pomagając im wrócić do normalnego życia w dżungli. Bardzo chwalebna inicjatywa, szczególnie, że cały projekt utrzymywany jest jedynie z datków. No i fajnie popatrzyć jak sobie te żwawe zwierzaki szaleją po... klatce co prawda ale w jakiej scenerii! Wodospadów jest tu podobno kilka ale mi udało się znaleźć tylko jeden niestety, reszta jest poukrywana w różnych częściach wyspy. Dzień zakończyłem na plaży (a gdzież indziej) i to chyba najpiękniejszej na Phuket. Zdjecia mówią zresztą same za siebie więc nie wiem nawet po co się tak zawsze rozpisuję.

Czas zwiedzania

2009-10-15T06:44:00.000+02:00

Ostatnie dni pobytu w Phuket postanowiłem poświęcić na zwiedzanie świątyń, parków narodowych i licznych wodospadów. Na zdjęciu buddyjska świątynia Wat Chalong będąca dumą tutejszych mieszkańców.

Phuketowe Las Vegas

2009-10-14T18:27:00.000+02:00

Doświadczyłem dzisiaj trochę życia nocnego w Patong, które uważane jest za lokalne Sin City. Jak się spodziewałem dużo tu barów go-go, luźno poubieranych dziewcząt, ulicznych sprzedawców i masa turystów. Co najbardziej szokuje jednak to ilość i wygląd tzw. ladyboy-ów, czyli facetów poubieranych za kobiety, wyglądających jak kobiety i uważających się za nie (przeważnie zresztą po operacji zmiany płci więc nie bezpodstawnie). Ja w większości przypadków nie byłem w stanie rozróżnić więc dobrze, że miałem ze sobą dużo lepiej zorientowanych w temacie - Lucy, Amerykankę z San Francisco, która do Thailandie odwiedza raz do roku, głównie w celach biznesowych oraz Toma, Austryjaka, kt jest w Tajlandii drugi raz ale zna ją lepiej niż niejeden stały bywalec. Poznałem oboje na wycieczce opisanej poniżej. Poznałem jeszcze Heralda, hindusa z Holandii, bardzo sympatycznego i rozrywkowego człowieka, od kt dużo się dowiedziałem na temat tajskich dziewczyn ale wbrew zapowiedziom nie pojawił się on na wieczornym wypadzie. Tom i Lucy pokazali mi za to dobrą tajską restaurację z owocami morza (nie Olu, nie próbowałem niczego czego nie zjadłbym w domu, tylko smarzoną rybkę). Potem zabrali mnie na słynną ulicę Bangla Road, gdzie mieści się większość barów, pubów i klubów na wyspie i wszystkie związane z nimi rozrywki. Wypiliśmy tylko po małym piwku dla ochłody i rozeszliśmy się do hoteli. Wolałem nie ryzykować dłuższego pobytu w tym mieście bo bałem się obudzić nad ranem spłukany, niewiadomo gdzie i co gorsza niewiadomo z kim... lub z czym. Było to tak czy owak dobre podsumowanie wspaniałego dnia i nawet wykorzystanie 3-dniowego budżetu nie psuje mi nastroju. Oby więcej takich nieoczekiwanych przygód!

Dzień w raju

2009-10-14T13:56:00.000+02:00

Od kiedy dzisiaj wstałem krążyła mi po głowie myśl, że jeszcze nie widziałem w Tajlandii takiej typowej pocztówkowej bezludnej wysepki z piękna białopiaszczystą plażą i kilkoma kokosowymi palmami, wzrastającej z morza po środku kwitnącej życiem rafy koralowej... No dobra, może trochę wysoko ustawiłem poprzeczkę ale miejsce w które się dzisiaj udałem nie wiele ustępowało od opisanego powyżej wzorca. Jedyna różnica tak właściwie to to, że wyspa nie była bezludna. Precyzyjniej mówiąc nie wyspa ale mały archipelag 3 wysp, z kt największa o nazwie Koh Khai Nok miała powierzchnię boiska sportowego. Wybrałem się tam poprzez lokalne biuro podróży, po tym jak stwierdziłem, że szkoda jeszcze opuszczać Phuket skoro tu taka piękna pogoda. Zabrała nas tam motorówka, w niecałe 15 minut już byliśmy na miejscu. W programie główną atrakcją był snorkel czyli pływanie po powierzchni wody z maską i rurką do oddychania i podziwianie rafy koralowej. Uwierzcie mi, że było co podziwiać. Dla kogoś kto pierwszy raz zanurza się w podwodnym świecie pełnym kolorowych ryb, oddychających łapczywie korali, gdzie do tego widoczność sięga kilku metrów może to być mały szok. Takie rzeczy widziałem tylko w akwarium do tej pory więc dla mnie uczucie pływania wśród setek różnych gatunków ryb, z kt każdy przyćmiewa kolorami kolejny jest po prostu nie do opisania. Coś naprawdę wspaniałego, szczególnie jak się wskakuje do wody, kt aż bulgocze od ilości zielonkawo niebieskich rybek walczących o mały kęs rzucanego z łódki pokarmu. No nie da się tego opisać, trzeba to przeżyć samemu. Jak dla mnie to po prostu kulminacja mojej wycieczki po Tajlandii! Teraz już może padać codziennie... Z małymi przerwami oczywiście. Koncze już bo się za bardzo podekscytowalem samym pisaniem. Zresztą umówiłem się na kolację i wypad na miasto z kilkoma ludźmi poznanymi na wycieczce więc się lepiej zbieram. Relacja jutro, ...może ;)

Zgodnie z życzeniem

2009-10-13T14:52:00.000+02:00

Pomimo, że obiecałem, że nie będę już Was męczyć zdjęciami ani o opowieściami o tutejszych plażach po ostatnim komentarzu cioci i wujka, który uświadomił mnie, że niektórzy czytelnicy bloga lubią takie klimaty i nie mają jeszcze dość oglądania zdjęć z piaskiem na pierwszym planie. Specjalnie dla Was powyższe zdjecia z najlepszych plaż na Phuket. Tymczasem ja zaczynam powoli się pakować i przenosić się w inne miejsce bo mi już wystarczy tego intensywnego opalania i ślizgania się po falach. Przenoszę się na drugą część półwyspu, gdzie są podobno równie świetne plaże (o nie, znowu!), rozsiane po licznych zatokach i wysepkach. Po drodze zatrzymam się może w miejscowości Phang-Nga niedaleko od Phuket. Z tamtąd można dostać się na wyspę Jamesa Bonda i w parę innych ciekawych miejsc. Jak pogoda dopisze to może się tam wybiorę. Jak nie to też nie będę narzekał, przydałoby mi trochę ochłody po tych kilku słonecznych i gorących dniach spędzonych na plaży... Znowu ta plaża! Sorki, wpływ środowiska.

Ciagle bez zdjec

2009-10-12T17:33:00.000+02:00

Telefon nadal mi sie suszy wiec musze sie niestety jeszcze wstrzymac ze dwa dni z publikowaniem zdjec. Poza tym nie chce was meczyc tym samym motywem non stop wiedzac jak bardzo po dziurki w nosie macie czytanie o tym jakie tu sa piekne plaze, jaka czysta i ciepla woda itd. Napisze wiec tylko szybko, ze dzisiaj pogoda mi akurat dopisala i udalo mi sie zlapac troche swierzej opalenizny i jeszcze tylko szybko dodam, ze odkrylem juz wszystkie najciekawsze plaze na tej wyspie i tyle. Obiecuje, ze juz nie wspomne nic o plazach, wodzie, piasku, opalaniu, plywaniu i niczym innym zwiazanym z... glowna atrakcja turystyczna tego rejonu jakby nie patrzyl. No chyba, ze wkrotce trafie w podobne miejsce w innym rejonie Tajlandii to wtedy bede zmuszony wrocic do tematu :P . Tymczasem wspomne moze o innej atrakcji turystycznej wyspy Phuket jaka sa sklepy. No wiec idac glowna ulica typowo turystycznego miasta Patong lub kazdej innej miejscowosci w okolicy mozna zauwazyc nastepujacy schemat ulozenia sklepow w szeregu, ktory mniej wiecej powiela sie co kilkanascie metrow: 3 sklepy z ciuchami, masaz tajski, 2 restauracje (w zaleznosci od odleglosci lokali od plazy liczba ta moze nawet wzrosnac), biuro turystyczne, bar, wynajem motocykli. Co kilkaset metrow pojawia sie tez kantor i/lub bank. Do tego kazde z tych miejsc ma zawsze wydelegowana osobe (lub grupe osob w przypadku masaz-owni), ktore staraja sie wszelkimi sposobami zaciagnac przechodniow do srodka. O ile bardzo piskliwe okrzyki "maaaasaaaaaaaaaz" sa malo drazniace o tyle zaczepianie przez sklepikarzy haslem "hej szefie, skad jestes" juz zaczynaja mnie lekko wyprowadzac z rownowagi. No ale powoli sie uodporniam glownie zbywajac ich pokazujac od razu wizytowki, ktore dostalem od poprzednich sklepikarzy. Zastanawiam sie tylko jak to mozliwe, ze przy takiej mocnej konkurencji wszystkie te lokale jeszcze funkcjonuja i z tego co widze maja sie calkiem dobrze. Widocznie lokalny rynek rzadzi sie swoimi wlasnymi prawami jak zreszta i cala reszta w tym unikalnym kraju.

Z ostatniej chwili

2009-10-11T17:13:00.000+02:00

Dzisiaj nic ciekawego nie napisze bo:
1. Nic ciekawego nie robilem.
2. Jestem zbyt zmeczony nicnierobieniem.
3. Swietuje moj specjalny dzien dalszym nicnierobieniem.
Do nastepnego!

Targowanie sie po tajsku

2009-10-10T15:41:00.000+02:00

Jak kiedys zastanawialiscie sie jak moze wygladac transakcja zakupu na tajskim targu to wam pomoge. Oto przykladowa rozmowa miedzy kupujacym a sprzedawca w jednym z przydroznych sklepow w popularnym miasteczku turystycznym w Tajlandii:
Sprzedawca: - Witaj szefie! Skad jestes?
Klient: -Witaj, jestem z kraju x, jak sie masz?
S: - Super, wejdz do sklepu, zobacz co mam!
K: - Nie dziekuje, ja tylko przechodze.
S: - Wejdz na chwile zobacz co mam! Specjalne oferty, tylko dzisiaj!
K: - Nie dziekuje, spieszy mi sie.
S: (Ciagnie za reke do srodka) - No zobacz, same swiatowe marki! Najnizsze ceny!
K: - To samo mowil tamten sprzedawca na rogu.
S: - Ja mam jeszcze lepsze rzeczy, jeszcze taniej
K: - O, ta koszulka jest nawet ladna, ile?
S: (Wyciaga kalkulator) 500 baht!
K: - Ile?!? To ja juz chyba sobie pojde.
S: - Ile chcesz dac?
K: - Myslalem tak kolo 150 baht!
S: - Ok, ok! 180 baht
K: - To ja sie jeszcze rezejrze i przyjde pozniej.
S: - Dobra, 150 baht tylko dla ciebie. Specjalna oferta
K: (do siebie) - a moglem powiedziec ze dam maksymalnie sto
K: (odlicza) - 100, 140, 145, brakuje mi 5 baht
S: - Ok, Ok, moze byc. To skad jestes...

Zeby nie bylo ze historia wyssana z palca to jest to konkretnie zapis rozmowy, w ktorej sam przed chwila uczestniczylem ale w swojej obronie powiem tylko, ze wybralem sie specjalnie po zakup koszulki wiec transakcja byla zamierzona, tylko jej przebieg pozostal niewiadoma.
Pisze bez polskich znakow bo z komputera tym razem z tego powodu, ze telefon mi sie aktualnie suszy po mojej przejazdzce motorem w strugach deszczu. Jak go wylaczalem to jeszcze dzialal, tyle ze troche wody sie w srodku zebralo. Mam nadzieje, ze do jutra mi wyschnie i bedzie dzialac w porzadku. Jesli nie to mam zawsze zapasowy :P. Przezorny zawsze ubezpieczony.

Co robić gdy leje

2009-10-10T09:09:00.000+02:00

Co robią motocykliści kiedy zaczyna padać tak, że widoczność spada do kilku metrów a na drodze pojawiają się kałuże wielkości małych akwenów? Zatrzymują się przy najbliższej wiacie, drzewie, sklepie, przystanku, gdziekolwiek można się schować przed deszczem i przeczekać burzę. Co robić gdy się jest na plaży gdy spadnie deszcz? Zawsze znajdzie się jakaś zadaszona restauracja w pobliżu gdzie poza schronieniem można zaspokoić potrzebę wypalenia sobie podniebienia pikantnym tajskim jedzeniem.

Błogie lenistwo

2009-10-09T14:22:00.000+02:00

Dzisiaj nie będę się rozpisywać. Połowę dnia spędziłem na plaży, po czym przeniosłem się drugą, jeszcze ładniejszą plażę, następnie znalazłem kolejną uroczą zatoczkę z jedwabiście białym piaskiem i wodą w kolorze emeraldu. Jakbyście już chcieli mnie za to zastrzelić to powiem tylko, że jutro mam w planach podobny harmonogram.

Wreszcie!

2009-10-09T09:25:00.000+02:00

W końcu jest piękna pogoda i to nie tylko nad ranem. Słońce grzeje tak mocno, że wszyscy uciekają do wody albo chowają się po restauracjach i hotelach. W końcu jest okazja, żebym opalił się nie tylko na przedramieniach. Cieszę się też z powodu mojego nowego lokum, w którym się rano zakwaterowałem. Do tej pory jest to najwyższy standard za najniższą możliwą cenę. Chyba zostanę tu trochę dłużej niż początkowo zakładałem.

W drodze do Kata

2009-10-09T05:35:00.000+02:00

Dzień zapowiada się ciepło i słonecznie chociaż lepiej nie będę zapeszać bo już widzę jak się chmury zbierają... Jadę do nowego hostelu, przy plaży na zachodnim wybrzeżu wyspy.

Dzień za kierownicą

2009-10-08T14:02:00.000+02:00

Dzisiejszy prawie cały dzień spędziłem w drodze ważąc się po okolicy powyższą hondą. Pogoda trochę mnie zawiodła bo dzisiaj wyjątkowo uporczywie ciemne chmury przysłaniały horyzont przynosząc przy tym większe niż normalnie opady. Rano zapowiadało się zupełnie inaczej no ale jak to mówią - nie chwal dnia przed zachodem... Popływać nie udało mi się zatem ale zjeździłem za to całą południową część wyspy wzdłuż i wszerz. Trasy zresztą są tu bardzo ciekawe bo strome i kręte czyli idealne na motor... no dobra, bo zaraz się bedzie Kacper czepiać, że to nie motor tylko skuter ale też się przyjemnie jeździło. Zobaczyłem też udomowione słonie w kilku gospodarstwach, gdzie za odpowiednią opłatą można było sobie zafundować przejażdżkę po dżungli na jednym z tych olbrzymów. Oczywiście nie skorzystałem i nie mam zamiaru bo mi szkoda zwierzaków ale chętnych na tego typu przygodę tu nie brakuje. Jutro w planach kolejna relokacja bliżej plaży do miejsca o wdzięcznej nazwie Ananasowy Zajazd, kt udało mi się dzisiaj znaleźć w miejscowości Kata, niedaleko od Patong. Jest z tamtąd bardzo dobry dostęp do okolicznych plaż i sklepów wokół nich skupionych. Świetna okolica i dobra cena, jedyne czego teraz brakuje to słońca, słońca i jeszcze raz słońca!

Hmmm...

2009-10-08T08:34:00.000+02:00

No i jestem w końcu na tym zachodnim wybrzeżu i... ciągle czekam na te rewelacyjne widoki. Pierwsze wrażenie niestety popsuła pogoda, bo mimo, że jest miarę sucho (lało tylko chwilę jak narazie) to słońca też za wiele nie ma. Plaż jest tu faktycznie multum, nie wiadomo gdzie się kończy jedna a zaczyna druga. Turystów jest od groma, szczególnie w Patong, stolicy wszystkich okolicznych resortów. Narazie jeżdżę motorem i poznaję okolicę. Znalazłem już hostel, do którego się jutro przeniosę, jedyny w rozsądnej cenie bo reszta przyprawia o zawrót głowy. Miałem ochotę się dzisiaj wykąpać ale z tego też chyba nici bo wszędzie czerwone flagi na plażach wywieszone. Może jutro mi się uda, ma być bardziej słonecznie podobno. Pojeżdżę sobie chyba więc po okolicy i jakieś zdjecia popstrykam, póki mam jeszcze ten motor. Jutro już na piechotę będę oddawać się eksploracji.

Szału nie ma

2009-10-07T14:36:00.000+02:00

Tytuł posta odnosi się do miasta w kt obecnie przebywam, Phuket town będącego największą miejscowością na wyspie Phuket czyli jak wspomniałem wcześniej mekki większości plażowiczów udających się do Tajlandii. Okazuje się, że Phuket Town takie turystyczne nie jest, pewnie dlatego, że mieści się na wschodzie wyspy podczas gdy wszystkie jedwabiście białe plaże z kurortami i ośrodkami wczasowymi są ulokowane na jej zachodniej części. Miasto Phuket może być jednak dobrą bazą wypadową do wszystkich części wyspy bo jak już zauważyłem ceny tu są bardzo niskie, a wszędzie jest blisko. Zresztą zrobię jeszcze jutro rozeznanie bo jednak wolałbym być bliżej plaży więc jeżeli nie będzie dużej różnicy w kosztach, to może się tam przeniosę. Na wyspie chcę zostać do niedzieli, chyba że pogoda będzie wyjątkowo niekorzystna. Z drugiej strony jeżeli pogoda dopisze to może się tak nie będę spieszył żeby stąd uciekać. W końcu to ma być ten słynny raj o kt rozpisują się wszystkie agencje turystyczne.